mga kwento sa buhay buhay na na nakapag-patawa, nakapag-pasaya, nakapag-paiyak at nakapag-paisip kay lit coo
Wednesday, June 22, 2005
We're back
Yun lang muna... kailangang mag-general house cleaning... ang gulo ng flat namin :P
Friday, June 17, 2005
Nandito na si Labs
Clark airport? Yes, sa Clark airport kasi dun ang terminal ng mga Nova (No Vadget daw sabi ni Ate V, hehe). Tiger Airways nga sumakay si Labs. Budget airline yun na sa pagkakaalam ko ay sister airline ng Singapore Airlines. Pagkadating na pagkadating pa lang namin sa Clark airport ay nagandahan na agad ako. Malinis (sa labas ha... di pa naman ako nakapasok sa loob) at kaunti ang tao. Parang exclusive airport *LOL* Kabaligtaran ng kaguluhan sa NAIA. At dahil kakaunti lang ang travellers ay mabilis lang din sa immigration at sa pag-claim ng luggages. Para sa amin ni Labs ay ok lang matawag na "NOVA". Ang laki na ng matitipid, madami pang plus points. Ang negative lang na narinig ko kay Labs ay yung kaunting leg space, no in-flight movies, no in-flight reading materials. Pero ok na yun... mapagtitiyagaan na dahil saglit lang naman ang byahe... less stress naman sa traffic... less hassle din sa airport procedures. Sabi nga ni Labs -- ang sarap daw ng byahe nya :)
Bakas na bakas din ang kasiyahan kay Kenkoy... yakap at halik agad sa Papa nya. At sa buong maghapon ay di umalis sa tabi ni Labs :)
Kakatuwa rin ang uwi ni Labs... sakto sa 125th bf-gf monthsarry namin... at magkakasama pa kami sa Father's Day. O sya, pagod na talaga ko... pahinga na muna ko. At pahuling mensahe ko lang --- ang gwapo pala talaga ng mister ko... ang gwapo nya ngayon (para akong teenager na nakita ang crush... biased na ulit 'to... love your own lang, hwehehe). Yun lang. Paalam at matutulog na kami (matutulog nga lang kaya??? *wink*)
Sunday, June 12, 2005
Dental Check Up & BayanTel Get Together
Sa gabi naman, get together namin ng mga friends ko from BayanTel. 4 lang kami pero sobrang kwela din. Yun talaga ang common sa mga friends ko --- lahat magaling humirit at may sense kausap. Mabo-bore siguro ako pag sobrang seryoso ng kausap ko. Gusto ko talaga yung paminsan-minsan may mga hirit na kwela :) 1030pm na kami natapos. Tagal ng kwentuhan namin pero buti na lang Tomas Morato area lang kaya 10minute-travel lang nasa bahay na ko. Ang saya talaga kagabi. Sobrang blessed ako na magkaroon ng mga tunay na kaibigan. Thank you talaga Lord :)
Saturday, June 11, 2005
Tropang Praning Get Together Kwento Part II
Shempre pa chika galore kami ng gabing yun ng mga college friends namin ni Labs. Hanggang sa napunta ang usapan na 10 yrs na pala kaming graduate. At lagpas 10 yrs na pala kaming mag-kakaibigan. Tapos kinonfirm nila kung 10 yrs na kami ni Labs. Sabi ko 10 yrs & 5 months. Sabi ng isa, nagulat daw sya at naging kami ni Labs. Akala daw nya ang magiging bf ko ay yung isa pa naming kabarkada. Shocked ako. Ang siste pa, yung 2 pa naming friends ay naki-agree. Akala daw talaga nila yung isa ang magiging bf ko at hindi si Labs. Yun daw kasi ang lagi kong kasama sa school. Ngeks! Grabe 10 yrs after bago ko nalaman 'to ah. Matanong nga si Labs at baka akala rin nya yung isa naming kabarkada ang magiging bf ko, hwehehe!
Hmmm, hindi kasi kami PDA ni Labs nun. Kaya pati tropa di nakahalata. At saka si Labs feeling heartrob sa school org... kaya dapat unattach ang image, hehe... kaya nga naging kami mga 2 months bago kami gumraduate.
Wednesday, June 08, 2005
One down
Ang babaw ko 'no? Sobrang tuwa ko dahil successful ang pagiging first time bearer ni Kenkoy sa kasal ng friend namin, hehe! Naglakad sya mag-isa... YESSSSSSSSSSS!!! Kala ko di uubra ang pagsa-psyche ko kay Kenkoy. Yung nauna kasing kasal may bubble machine pa. Nakapila na si Kenkoy... all set na... biglang umalis sa pila at naaliw sa mga bubbles, wahhhh! Kala ko totopakin pa si Kenkoy. Buti na lang last minute eh biglang umayos ulit, bumalik sa pila at naglakad ng diretso... sakto lang sa turn nya. Ang gwapo ng anak ko... bagay sa kanya yung barong (biased na 'to, hehe).
One down. Next sa San Sebastian naman on June 19. Mas mahaba ata ang San Sebastian kesa sa San Agustin. Pero sana maging behave ulit si Kenkoy... at lumakad sana ulit ng maayos.
Monday, June 06, 2005
Homemaker
Pagbalik sa SG, dami ring dapat gawin --- backlog sa reading, backlog sa scrapbooking, hanap ng school for Kenkoy, general house cleaning, laba, plantsa, luto at shempre pa (ang pinakamahalaga) pag-alaga sa mister at anak. Kakatakot. Ang dami kong fears minsan lalu na sa child rearing. Siguro kailangan ko pang magdasal. Sabi nga ng isang kaibigan... madali lang daw magpalaki ng bata basta kasama si Lord sa pagpapalaki... hayaan lang daw si Lord sa pagli-lead ng lahat. Ang hirap magpalaki ng bata. Masaya at fulfilling shempre pero sobrang laki ng responsibility. Ang hirap ng career ko, hehe... akala lang ng iba pa-petiks petiks... puro pasarap lang sa buhay... pero sa totoo lang mahirap talagang maging homemaker. Malaking bagay nga lang na ito na ang ligaya ko sa buhay (ang alagaan ang pamilya ko) kaya nakakapagod at nakakatakot man ay enjoy pa rin :) Malapit na kong bumalik sa pagiging "fulltime" homemaker... kinakabahan na ulit ako... pero excited at magkakasama-sama na ulit kami. Pag-pray nyo ako ha? I have my own set of worries. Ayoko lang magpatalo sa mga fears ko... pero minsan... minsan... basta ganun, hehe!
Saturday, June 04, 2005
Chinese chuva
Tuwa naman ako at si Kenkoy ang napili nilang mag-roll over sa bed. Tulog na nga si Kenkoy kagabi kasi mga 10pm na yun. Ginising ko lang. Buti game na game pa rin si Kenkoy sa pagtalon talon at sa pag-roll over sa bed. Tuwang-tuwa rin naman BIL ko.
Sana nga ay maging masagana ang buhay nilang mag-asawa at baby boy din ang firstborn.
Wednesday, June 01, 2005
Tropang Praning Get Together
Kita-kits ulit college tropa namin ni Labs. 4 lang kami kasi yung 4 hindi pwede at yung 3 pa ay based na sa US & UK. Kailangan naming magkita-kita kasi bukas babalik na si Kiko sa UAE. At sa June 10 naman ay papasok na sa seminary si Ramil.
Sobrang saya namin... grabe! Walang humpay na chikahan at tawanan. Kung di pa tumawag si Pam (wife ni Kiko) eh di namin mamamalayan na 1130pm na pala, hehe! Basta, ang saya sobra. Si Labs tumawag... kaya lalung sumaya.
Kwento ni Edcel: At ang irony ng gabi ... sa bawat placemat ng pinagdinner-an namin may nakasulat na BAWAL ang TSISMISAN pero HAPIT naman kami sa kwentuhan . harharhar!
Honga, hahaha! Kwela sobra. Sarap kausap pag pare-pareho ng wavelength :)
Eto isa sa kwelang hirit... Sabi ng isang kabarkada, company daw nila ang the best fuse manufacturer. Bakit? Pag nag-fluctuate daw bigla ang power, sira ang tv (load)... pero ang fuse nila buo pa rin. Nyahaha!
Kakatuwa din i-recall college days namin. Naalala tuloy namin isang instructor namin sa Electrical subjects. Sa lab kasi di gumagamit yun ng tester. Hahawakan nya lang ang circuit... pag na-ground/nakuryente sya, sasabihin nya "May kuryente nga." Hehehe!
At shempre di mawawala sa usapan ang Mantecado ice cream... kung ano yun... gagawan ko na lang ng layout :)
Hayyyy, ang saya sobra. Sana maulit muli.