PDA

Nag-meet kami kanina ni Labs sa Plaza Singapura. Pagkakita namin sa isa't-isa ay nag-hug kami. Maya maya ay lumapit si Kenkoy sabay sabing "Hey! What are you doing?"

Nyahaha! Nasita ng anak eh. Napatagal ata ang aming pag-hug ;)

Kwentong Kenkoy

Ngayon ngayon lang, pagkatapos maligo ni Kenkoy...

Sis-in-law (SIL): Hmmmm, smells nice.
Kenkoy: *deadma*
SIL: Hmmmm, smells great.
Kenkoy: *deadma*
SIL: Hmmmm, smells delicious.
Kenkoy: *serious* No, don't eat (me).

Nyahaha!

Good News

Nope, nope, nope, we're not pregnant, hehe! Share ko lang na nakita na yung luggage ng Kuya ko *thank God* Nagliwaliw pa ata muna yung luggage, hwehehe!

Airline Lost Luggage!

5 days ago a co-N@Wie posted that on her trip to the US, the airline lost her luggage. Never did I imagine that it will happen again to a family member, this time in MNL. My brother lost his luggage yesterday. The luggage has a used printer, a huge elephant stuffed toy for his daughter & lots of DVDs in it. After sometime I realized that "maybe" my brother placed my broken eyeglasses (that was supposed to be repaired in MNL) in that luggage too. Wala na talaga yung eyeglasses ko, wahhhh! Sana makita pa yung luggage. Pls pray na makita pa.

Hayyy, first time umuwi ng Kuya ko to PI from his work abroad... tapos ganito... kakalungkot. Sana di na maulit.

Also, copy-paste ko yung sinabi ng co-N@Wie ko. Sana makatulong sa ating lahat na magta-travel.

QUOTE
Learn from my mistakes:
1. Anything you can't risk losing, bring along as a handcarry even if it means carrying a big one.
2. If you are going to purchase a luggage, don't buy black. Get an outrageous color like red or purple. I highly suspect someone else may have gotten our luggage since it was a so-common black Samsonite. I put a rainbow ribbon on it for easier identification but maybe it got through.
3. With the US summer high-peak travel seasons, it seems 1 1/2 hours is NOT enough to make your connecting flight. For your peace of mind, give yourself at least 2 hours between connecting flights.
UNQUOTE

College Days

Mga Kwento nung college na di ko makakalimutan

Unang Kwento
Setting ay sa Mapua. May isang guy na nakakalbo na. At may isang guy na babalino. Nagka-allign yung dalawa. Sabay sabi ng ka-barkada ko sa amin "Pare, nagka-eclipse. Nakita nyo yun?" ;)

Pangalawang Kwento
Setting: sa Mapua entrance gate. Yung ka-barkada ko sa Mapua biglang hinawakan yung isang nakatalikod na Mapuan girl sa waist... sabay pisil... tapos sinabi "Uyyyyyy, musta na?". Tapos tumingin yung girl. Ngeks! Hindi pala nya kakilala. "Ay, miss, sorry sorry!" sabi ng ka-barkada ko. Sigawan mga tao "WOOOOOO!!! STYLEEEEEEEEE!!!" Nyahaha! Asar talo yung ka-barkada ko. Chickboy image pa naman yun kaya mukhang "style" talaga, hehe! Pero sabi nya, akala daw talaga nya kakilala nya yung girl, hahaha!

Why do I scrap?

Because everytime I do a layout it brings back so much memories & emotions. It makes me appreciate even more all my blessings (my hubby, my son, my family, my friends, my life). And I love the feeling. I love everything about scrapbooking (except for the huge expenses, of course *wink*).

Also, I can see that Labs & Kenkoy love the layouts I made for them... that itself is enough reason for me to go on with this hobby.

I finally found the perfect hobby for me, yayyyy :)

Lupang Hinirang

Minsan ko na ring naisip na ang Plipinas ay tinagurian na natatanging Kristiyanong bansa sa buong Asya. Subalit sa mga nababalita... sa mga nangyayari ngayon... tama pa rin kayang tawagin tayong mga Kristiyano? Ang mga kilos nga kaya natin ay sumasalamin sa mga mabubuting pangaral ng ating pananampalataya. Ang problema, karamihan ay iba ang pamumuhay kaysa sa ating pinaniniwalaan. Halimbawa na lang: maliwanag na maliwanag na nakalahad sa 10 Utos ng Diyos na “Thou Shall Not Steal” pero talamak ang nakawan at corruption sa buong bansa. Pilipinas pa ang lumabas na pangalawa sa pinaka-corrupt na bansa sa Asya. Marahil kung bawat Pilipino ay mamumuhay lamang bilang isang tunay na Kristiyano ay malaki ang mababago sa ating lipunan at sa ating lupang hinirang.

Tunay na dapat baguhin ang ating gobyerno... ang mga Pulitiko. Pero isama na rin natin dyan ang bawat ordinaryong Pilipino. Walang kadisi-disiplina kasi. Hindi naman lahat pero karamihan.

Hindi ko pa rin maisip kung paano at kung kailan lumala ang lahat. Nung bata pa ako ay maayos ayos naman ang buhay namin sa Pilipinas. Ni hindi ko nga pinangarap na manirahan sa ibang bansa. Subalit isang araw na lang ay nag-iba ang ihip ng hangin. Ngayon ay nandito kami sa isa sa mga kapitbahay na bansa ng Pilipinas. At madalas nangangarap na sana ganito rin ang buhay sa Pilipinas. Hindi ko na iisa-isahin ang mga dahilan kung bakit namin mas ninanais manirahan dito. Basta malaki ang pagkaka-iba. Pero sa twina’y naiisip ko na sana maganda rin ang buhay sa Pilipinas... na sana di na kailangang iwan pa ng mga Pilipino ang mga mahal sa buhay upang makipagsapalaran sa mga dayuhang bansa.

Sandali palang kaming namumuhay dito. Pero sa bawat pag-uwi sa bayang sinilangan ay ramdam na ramdam ang mga pagbabago. Minsan parang hindi na rin yun ang bansang kinalakihan ko. Ang lipunan ay nagbago na. Minsan hindi ko na rin maintindihan ang takbo ng isip ng karamihan. Parang dayuhan na rin ako sa sarili kong bansa. O di kaya ako ang nagbago? Marahil nga siguro. Pero marami mang hinanakit, marami mang panghihinayang, marami mang katanungan... may mga bagay na mananatili pa rin magpakailanman --- ang pagmamahal at pagmamalasakit sa bayan at mga kababayan. Anu't ano pa man ang mangyari mananatili pa rin kaming mga Pilipino sa puso, sa isip, at sa gawa (Panatang Makabayan na ata 'to, hehe).

Kahapon habang nasa kiddie party kami...

Unang Kwento
Lit Coo: Labs, yung mga ka-batch natin na kinasal, 2-3 kids na sila.
Labs: Ang active siguro ng sex life nila. Mga 2-3 times a week siguro.
Lit Coo: Malamang nga.
Labs: Ako nga "??" lang eh.
Lit Coo: Ako nga rin eh.

Nyahaha! Sabay nagkatitigan kami. Dapat lang naman na pareho kami ng rate kundi... World War III!


Pangalawang Kwento
Sa magic show naman eh hindi ganun ka-interesting ang mga acts. Tahimik lang ang karamihan hanggang sa may isang batang lalaki na hindi naka-tiis at sumigaw (in Singlish accent) "NOT FUNNY! I WANT SOMETHING FUNNY!"

Tawanan ang lahat ;)


Pangatlong Kwento
Si Kenkoy natandaan nung assistant ng magician. Last year kasi naka-attend kami ng kiddie party na sila rin ang magician. Nagulat ako at lumapit sa akin yung assistant. Natatandaan daw nya si Kenkoy. Ilang beses na nangyari yung ganyang pagkakataon. Yung iba total strangers pa talaga pero natatandaan kami dahil kay Kenkoy. Ano ngayon ang implications ng lahat ng ito? Ah eh, iniisip ko pa, hehe!

No New Entries?

Less random thoughts these days??? Nah, less time for blogging, perhaps

Hope to have more special stories & more time to blog