Bedtime Conversation

Awwwww! Na-miss ko mag-blog. Sa tagal hindi ko na tuloy alam kung paano sisimulan. Maraming kwento pero di ko na alam paano isusulat.

Ok, game.

Saya ng kwentuhan namin ng dalawang Kenkoy kagabi bago matulog. Ito talaga ang isa sa paborito kong bonding moments namin. Hindi ako mahilig magbasa eh. Kaya wala kaming bedtime stories. Pero meron kaming bedtime conversations. :)

Ang topic namin kagabi ay kung anong maaalala nila sa akin pag wala na ako. Morbid man pero gusto ko lang talaga malaman kung anong memories ko sa kanila. Baka puro galit, palo at sermon lang pala ang matatandaan nila sa akin. :P

Pareho silang sagot ay ang dates namin. Gustong-gusto pala nila yun. Nakakatuwa kasi sobrang gusto ko rin 'yun. Dates ang isa pa sa paborito kong bonding moments namin. Gusto din ni Kenkoy II ang surprises.

Tapos we ended our conversation na sinabi nila kung ano ang gusto nila sa akin at ganun din sinabi ko kung anong gusto ko sa bawat isa sa kanila. Nakakatuwa sobra.

Asan si Labs? Humihilik na. Hahaha! Iba naman ang bonding moments nila. Ang boys ko play time & movie time ang pinagkakasunduan nilang tatlo.

Sweet Brother

Nagising ako para mag-CR nang marinig ko si Kenkoy II na nagsabing "I love you, too, Coco." habang natutulog.

Awwwwww!!! Love na love niya talaga ang Kuya niya.

One More Month

At dahil malapit na ang birthday ko, si Kenkoy halos araw-araw akong binabati. Hindi ako masyadong excited for this year. Pero excited na ako for my next year's birthday :)

At si Kenkoy II naman last week ay kinantahan na ako ng birthday song. Kanta nya,

Happy birthday to you. Happy birthday to you.
Happy birthday, happy birthday, happy birthday to you.
May the good boy bless you. May the good boy bless you.
May the good boy, may the good boy, may the good boy bless you.

God bless you, Mama. God bless you, Papa. God bless you, Coco.

Haha! Talagang good boy eh 'no instead of good Lord. At binless nga nya kami sabay hawak pa sa ulo... parang pari lang na nagbe-bless. #cutie

Imaginary...

Balik tanaw: Bagong Sagot ni Kenkoy II blog entry.

Kanina habang nakahiga ako at nagpapahinga ay may inaabot si Kenkoy II sa akin. Pero wala syang hawak.

Kenkoy II: Mama, get it.
Lit Coo: What's that?
Kenkoy II: Red flower for you.

Awwwww! Imaginary red flower pala. Hmmmm, bumabawi ka, anak. Sweet ka pa rin naman pala :) Nawala bigla ang pagod ko. 5am pa kasi ako gising at tuloy-tuloy ang trabaho. Salamat sa Diyos sa mga ganitong pagkakataon at sulit naman ang pagsisilbi sa pamilya :)

Date with My 1st Baby

May cutover activity daw si Labs. Ibig sabihin work from home sya ngayong Sunday. Sabi nya ako na raw ang maghatid kay Kenkoy sa Sunday school at magsimba na rin daw kami. Naisip kong chance na rin namin ni Kenkoy na mag-bonding ulit. Pumayag naman si Labs.

Sa pag-travel naming dalawa papunta sa Simbahan ay Kodak moments muna. Tapos pinabasa ko kay Kenkoy ang FB status update ko. Sabi ko magde-date kaming dalawa lang. At na-miss ko sya. Na-miss nya rin daw ako. Naiyak ako sa harap ni Kenkoy. Na-miss ko talaga sya. Ilang taon ding kami ang magkasama. Kaso nahati na ang oras ko mula nang manganak ako muli.

10am-11.15 ang Sunday school ni Kenkoy. Habang inaantay ko sya ay eto naman ang aking almusal...



Pagkatapos ng Sunday school ay nagsimba kami from 12.30nn to 1.30pm. After the Mass ay tumuloy kami sa Ion Mall. Sumakay kami ng public bus. Tumuloy kami sa 2nd deck. Tuwang-tuwa kami. Ang tagal na rin pala naming hindi nakakasakay sa itaas mula nang magbuntis ako kay Kenkoy II. Kwentuhan kaming mag-ina habang bumabyahe. Ang saya lang.

Pagdating sa Ion ay nag-lunch kami sa food court. Pinili namin yung favorite naming Indonesian food. Pagkatapos ay namili kami sa Daiso. Bili din ng Happy Lemon bago tumuloy sa Plaza Singapura para bumili ng scrapbook materials. Shempre pa matagal ako sa craft store, hehe!

Nag-sms si Labs. Sa mall na raw kami mag-dinner. Nag-Pasta Mania kami ni Kenkoy. Tapos nung pauwi na ay request nya yung may 2nd deck bus ulit. Sakay ulit kami sa itaas. Tapos napansin ko ang weird ng bus stop tone. Sabi ni Kenkoy yun daw ang lumang tone. Di ko na matandaan. Yun pala yung dati pa. Tapos sabi nya yun daw... meron pa nga raw tv. Ay, oo nga, may mobile tv pa dati sa mga public buses. Grabe, nostalgic talaga.

Sobrang enjoy ang date namin. Sarap ulitin. Na-miss ko talaga ang panganay ko. Araw-araw kaming magkasama pero na-miss ko talaga yung kami lang. Yung moments naming dalawa. Naku, simula palang ito. Siguradong masusundan pa ito. Sarap ulitin.

Kahanga-hangang Bata

Nakakaiyak at maraming matututunan...

http://opinion.inquirer.net/inquireropinion/columns/view/20110420-332334/Deliverance

Magandang guide para sa isang magulang na gaya ko. Sana mapalaki ko sina Kenkoy at Kenkoy II gaya nung Japanese boy. Naway gabayan ako ni Lord sa tamang pagpapalaki ng mga anak.

Stress Reliever

Nung isang gabi habang nakahiga na kami at patulog na...

Kenkoy: You have to teach me (your work) first before I can help you.
Lit Coo: Why do you want to help me?
Kenkoy: So you'll be happy.

Awwww!

At eto pa, almost everyday hindi nawawala ang pagsabi ni Kenkoy ng "Thank you, Mama, for taking care of me/us." Nawawala bigla ang pagod ko. At pag sobrang toxic, sobrang pagod... tipong malapit na uminit ang ulo ko... biglang hihirit ng ganyan si Kenkoy. Napapangiti ako bigla sabay "You are welcome, Kenkoy. I love you." Haha! Nawawala ang init ng ulo ko :)

My Super Sweet Sons

Nasa labas kami kanina. Nakikita ng maraming ibon si Kenkoy II. Sabi ko, "birds". Ginaya naman ni Kenkoy II, "birds" daw. Tapos sabi ko matutuwa sigurado si Kenkoy II kung ipapasyal namin sya sa S'pore Birdpark. Tapos biglang nag-litanya si Kenkoy -- Birdpark, Sentosa, S'pore Zoo, Universal Studios, Phuket, etc sabay sabing "Thank you for the nice memories Mama."

Awwww! Bilang isang nanay marami akong alinlangan. Marami ring kinatatakutan. Na baka hindi tama ang pagpapalaki ko/namin sa mga bata. Ang makarinig ng ganun mula pa mismo sa aking anak ay napakalaking affirmation na tama naman (so far) ang pag-aaruga namin sa kanila. Mangiyak-ngiyak ako. Sobrang sulit ang hirap at pagod sa loob ng 9 years. Hindi sa nanunumbat. Sinasabi ko lang na mahirap talaga, nakakapagod at napakalaking responsibilidad ang maging fulltime hands-on mommy. Pero sa mga ganitong pagkakataong ay overwhelming ang saya. Tapos kanina habang pinapatulog ko naman si Kenkoy II ay panay ang kiss nya sa akin sa lips at panay haplos sa hair ko. Para akong isang Ulirang Ina awardee. Haha!

Maraming salamat sa Diyos sa malalambing na anak :)

Phone Call

Habang naglalakad kami ni Kenkoy nung sinundo ko sya from school...

Kenkoy: I used my 20 cents. I called Papa.
Lit Coo: Why?
Kenkoy: I just told him that I enjoyed school. And I asked him how he was doing.

Ang sweet sweet talaga ng panganay ko. At parang ayoko pa maniwala kaya tinanong ko pa kay Labs. Tama daw ang kwento ni Kenkoy :)

Arte-artehan

Kahapon nag-iyak-iyakan ako. Tapos biglang lumapit si Kenkoy II. Sabi nya, "Why?" Awwww. Ang sweet. Sabi ko pagod na kasi ako.