Rental Fee

Pataas na ng pataas ang rental fees ng bahay dito sa S'pore. Yung iba mga 50% increase. Laking pasasalamat namin sa Diyos dahil 4+ yrs na kami dito sa inuupahan namin pero di pa rin nagi-increase ang landlady namin.

Kahapon bumisita ang aming landlady. Nabanggit nya kay Labs (sila lang ni Labs ang madalas mag-kwentuhan kasi sa Chinese language ang usapan nila) na nagtaasan na raw halos lahat ng paupahan dito sa S'pore. Pero di raw sya magtataas (sana nga po Lord).

Kumikita naman daw sya. Kumikita rin daw kami. Ayos na daw yun sa kanya. (Wow! Ayos talaga kung ganun, hehe). Kung magi-increase man daw sya ng $100/month... bale wala din daw. Buti sa kanya bale wala lang ang $100/month.

At mahirap daw makahanap ng tenant na marunong mag-alaga ng unit. Salamat naman at natutuwa sya sa pag-alaga namin sa unit nya.

Pasalamat talaga kami sa kanya :)

Salamat din sa Diyos :)

Feast of the Holy Family

Every year natutuwa talaga ako kapag Feast of the Holy Family. Malapit kasi ang wedding anniv namin sa Feast na ito. Saktong-sakto tuloy ang Readings, ang Homily, ang celebration sa pagce-celebrate namin ni Labs ng anniversary :)

Celebrating our 7th Year of Blissful Marriage

Side by side...
Year after year...
That's how I want our lives to be...

Happy 7th Wedding Anniversary Labs :*

HBD Jesus

Merry Christmas everyone :)
And Happy Birthday Jesus :)

Whew! Ngayon lang natapos sa paglilinis. Pero masaya... masaya ang aming Noche Buena. Kasama naming nag-celebrate ang family ni Rommel (ang aming college kabarkada) at ang aming flatmates. 3 am na natapos ang aming celebration.

Di na kami umattend ng midnight Mass kasi 1230 pm bukas kakanta ang Benedictus Choir. Bukas na lang kami aattend ng Mass. Ay di pala bukas, mamaya na pala yun, hehe!

Homesickness

Dec 16 habang nasa Simbahan ay na-homesick si Kenkoy. Bigla na lang naluha at gusto na raw nya bumalik sa S'pore. Nami-miss na raw nya ang S'pore. Buti na lang pauwi na kami kinabukasan. Ma-senti itong anak ko. Manang-mana sa akin, hahaha!

Kinabukasan sa airport habang naka-queue kami ay biglang kumanta si Kenkoy ng national anthem ng S'pore. Homesick na talaga sya, hehe!

Kenkoy's conversation with Mama

Pagkadating namin ay tinanong ni Mama (mom-in-law) si Kenkoy kung ano ang pinag-aawayan namin ni Labs. Sabi ko wala naman (yung major wala... meron puro mga maliliit na bagay lang). Gusto daw nya malaman mula kay Kenkoy. Sagot naman itong si Kenkoy...

Kenkoy: They're fighting. (Isip naman ako kung ano kaya ang sasabihin ni Kenkoy. Pero curious ako sa isasagot nya kasi baka nga meron pala.)
Mama: About what?
Kenkoy: They're fighting... about... nothing.

Ayos :)

Bakasyon sa Pinas

11 Dec -- SG-MNL flight. Pagkadating namin punta agad kami sa tindahan ni Mama, sis-in-law & bro-in-law. Tapos kain sa Jollibee :)

12 Dec -- Christmas party/reunion kasama ang mga dating kong ka-trabaho sa unang kumpanya ng pinasukan ko. Nakarating sina Delia, Mareng Enid, Jojo & Pareng Ric. Nagkasama-sama kami nung 1996. Nakakatuwa lang at nagtagal ang aming pagkakaibigan. Ngayon halos magkukumare at magkukumpare na kami :) Sinama ko nga pala si Kenkoy sa reunion. Sinama din nila ang mga anak nila. Ang layo nga lang ng reunion... sa Alabang pa. Wala pa naman akong alam sa South. Nag-commute lang kami. Ayos naman at di kami naligaw. 6pm ang meeting time mga 5pm kami nakarating sa Alabang.

13 Dec -- reunion kasama ang W@W/N@W batchmates. Eto masaya din. 6 lang kaming dumating pero ang saya pa rin. Nakarating sina Benz, Kay, Melai, Pepel & Velvet. Walang humpay ang kwentuhan. Parang nasa forum pa rin kami pero live, hehe! Ayos ang discussions dahil iba't-ibang POVs. Nakakatuwa din dahil 7 yrs ago kami yung sabay-sabay na nagpa-plano ng wedding namin... hanggang sa maging newlyweds kami... at magka-baby... hanggang sa pre-schooler na ang mga anak namin. Yung isa nga sa amin teenager na ang anak nya. Biro ng isa malapit na daw maging lola. Sabi ko naman malapit na mabuo ang grannies-at-work (G@W), hahaha! 11 pm na ako nagpaalam sa kanila. Magii-Starbucks pa raw sila. Nauna na ako dahil nakakahiya sa in-laws ko. Ang mag-ama ko nasa bahay samantalang ako nasa lakwatsa, hwehehe!

14 Dec -- Nag movie date kami ni Labs, yipeee! Luma na ang movie na napanood namin pero ok lang kasi wala namang spoilers akong natanggap/narinig. Beowulf. 3D yung pinanood namin. Aliw na aliw si Labs, hehe! Ang ganda kasi feeling ko kasama ako dun sa scenes. May isang scene dun na may rat na papalapit... feeling ko nasa harap ko na... ewwwwwww... may fear pa naman ako sa mga rats. Php300 pala ang isang ticket. Naalala ko mga 3 decades ago Php5 lang bayad sa sine. Ang tanda ko na *LOL*

15 Dec -- Nagpunta kami sa Fun Ranch (sp?) sa may Pasig. Nauna na si Kenkoy kasama ang mga pinsan nya, Kuya ko, sis-in-law, sister at mommy ko. Sumunod na lang kami ni Labs. Commute lang ulit kami. Pinapahiram sa amin ni Kuya (bro-in-law) ang kotse nya. Turuan lang daw namin ang driver ng directions. Eh di rin namin alam papunta dun kaya sabi namin magco-commute na lang kami. Tapos gustuhin man naming mag-taxi eh puro puno naman. Ayun, nag-jeep, LRT, MRT tapos jeep ulit kami. Enjoy na enjoy ulit si Kenkoy sa Fun Ranch. Ang laking playground kasi, hehe! At shempre pa pinaka-enjoy nya ang train ride.

16 Dec -- Sa umaga dumalaw kami kay Amah at kay Papa sa Chinese cemetery. Pagkatapos dumiretso kami sa temple. Tapos umuwi muna sa bahay bago pumunta sa restaurant para i-celebrate ang 73rd birthday ni Mama (mom-in-law). Ang daming pagkain. Lauriat eh 3 lang ang lalaki tapos kaunti lang naman ang nakakain ni Kenkoy. Di namin naubos ang pagkain. Inuwi na lang. Pero ang crabs ay di nilubayan ni Labs, hehe! Pagkatapos ng dinner ay tumuloy kami sa Binondo Church para mag-simba. Dito na na-homesick si Kenkoy.

17 Dec -- MNL-SG flight. Sa umaga pumunta ulit kami sa unit namin. Pero aabot pa daw ng 4 weeks bago maibigay sa amin ang susi. Sa hapon dinalaw ulit namin sina Mama, sis-in-law & bro-in-law sa Divi Mall. Tapos kain ulit sa Jollibee bago umuwi, hehe! Ang dami nga lang street children. Ako pa naman yung taong save the best for last. Ayun nahingi ang strawberry sundae na may nata de coco (di ko alam ang tawag sa food kaya dinescribe ko na lang, hehe). Takam na takam pa naman ako sa sundae na yun. Ang sarap eh. Kaya lang nakonsensya ako kaya binigay ko na din. Ayun tapos sa gabi, flight na namin pabalik sa SG.

Hayyy, napagod ako :P

Pero masaya naman :)

6 days na lang Pasko na

Salamat naman at tapos na...
ang Christmas shopping.
ang Christmas parties.
ang reunions.
ang 1 week na bakasyon sa Pinas.

Kailangang matapos na rin...
ang tambak na labada :P
ang annual Christmas photo e-card

ng makapag-relax relax na at mai-celebrate ang tunay na diwa ng Kapaskuhan :)

*****
Utang po muna ang kwento tungkol sa bakasyon namin sa Pinas. Kailangan ko lang po makabawi ng lakas. Matutulog na po muna si Lit Coo ;)

Time Out

Bakasyon po muna kami. Mago-online ulit si Lit Coo sa Dec 19. Hanggang sa muli :)

Astronaut

Usapan naming mag-ina kahapon...

Kenkoy: I want to be an astronaut when I grow up.
Lit Coo: That would be nice. You must be good in numbers.
Kenkoy: I know my numbers. 10... 9... 8...

Hahaha! Kala ata backward counting lang ang ginagawa ng mga astronaut, hee hee! Pero mas mataas ang pangarap ni Kenkoy kesa sa akin. Ako maging piloto ang isa sa mga naging pangarap ko. Kung sabagay libre naman ang mangarap :)

Sobrang Busy

Last week sleep-deprived ako kasi ang aga ihatid si Ate sa church tapos sobrang gabi na susunduin. Mahirap para sa akin yun kasi night person ako kaya di ako sanay magising ng 5am-6am. Kung mag-nap man ako sa umaga eh half awake naman ako pag gising si Kenkoy. Sakit lang sa ulo ang aabutin ko.

Pero kakaiba din talaga na experience yun. Kung pwede lang bang tuluyang ampunin. Alam ko natuwa naman si Ate sa naranasan nya dito. Pinakanagustuhan daw nila ay yung musical play sa Esplanade.

Grabe pa nung Sabado. Christmas party ng NAW-SG, Christmas party din ng Benedictus Choir tapos yung concert pa ni Ate. Kapagod. Pero masaya naman. Eto pala ang picture ng NAW-SG sa nakaraang party...


This week naman busy para sa caroling. Ahmmm, di po ako kakanta (hehe). Bale, ang choir ang kakanta. At ang practice from Wed-Fri ay gaganapin daw sa... tadan... sa unit namin. Oh di ba, para kaming may pa-party every night. Kapagod. Pero masaya din.

At di pa ko nakakapamili ng pampasalubong/pamasko eh sa 11th na ang flight namin. Di pa rin kami nakakapagpa-family pictorial. Hayayay!

Pics with Ate & NAW-SG Kids

Uploaded na po pictures namin with Ate. Makikita po sa Friendster account ni Lit Coo. Makikita nyo na rin po dun ang latest pics ng NAW-SG Kids.

Salamat sa mga sisilip :)

Awaken to Love (an Advent Concert)

Kanina nakapanood kami ni Kenkoy ng practice para sa concert. Hanep! Ang galing ng mga bata. Ang galing ng choir.

Nakakatuwa din kasi kalaro na ni Kenkoy yung ibang mga bata sa choir. At tuwang-tuwa naman si Kenkoy na mapanood ang Ate nya.

May inawit sila tungkol sa pagiging Pinoy. Ang mensahe ng awitin ay nagbibigay ng pag-asa para sa mga Pinoy. Kinilabutan ako. Muntik na ko mapa-iyak. Ang irony nga lang... habang kumakanta sila eh may coup na naman sa Pinas :(

Kung may time po kayo... nood po kayo ng concert.
01 Dec 2007, Sat. 8pm at St. Teresa's Church.
Bus #s: 61, 124, 143, 166

Enjoy & be blessed :) Kita-kits!

Nesting Instinct

Nesting instinct... ito daw yung powerful urge to prepare the home for the baby by cleaning and decorating.

Natatandaan ko parang a week before ko ipinanganak si Kenkoy nung ma-experience ko ito. 1 cm na ata ako nun. Pero talagang nilinis ko ang room ko... as in linis ng bintana (eh ang taas nun) at todo bunot pa ako ng floor. Di ko pinalinis sa iba.

Tapos kamakailan nga eh bigla na lang akong naglinis ng unit namin. May urge talaga na mag-linis, mag-organize at mag-decorate. Medyo kinabahan nga ako. Naisip ko ang nesting instinct. Alam kong hindi ako buntis pero naisip ko baka malapit na ulit akong mag-buntis.

Ayun pala darating si Ate ni Kenkoy. Ang galing talaga. Nesting instinct pala talaga yung naramdaman ko. Parang di pa rin ako makapaniwala sa mga kaganapan. Biniro ko nga si Labs na nakatakda ang itinakda, hwehehe!

Excited na ako. Parating na si Ate. Woohooo! Kakaibang Kapaskuhan ito para sa amin :)

A sister for Kenkoy

Hello! I'm so happy to share na magkaka-sister si Kenkoy... starting tomorrow. Huh? Ang bilis ano? Wala pang 9 months. Ito na po ang matagal ko ng pangarap na makapag-adopt. Magkakatotoo rin kahit saglit lang (sa ngayon). 6 days po si Ate sa amin. (Ready na si Kenkoy sa pagsabi ng Ate... alam rin nya na ang ibig sabihin ng ate ay big/older sister.)

Tanong ko lang po...
-- Ano po ang hilig ng 10 yr old girl (limot ko na hilig ko nung ganung age)?
-- At paano po takbo ng usapan pag ganun ang age ng bata?
-- Ano kaya magandang pabaon namin for her? (hayyy, wala pa man din ay naiiyak na ko pag aalis na sya)
-- Any suggestions para maging memorable ang stay nya sa S'pore o sa family namin? (Taga-depressed area sya sa QC, btw. Sagot ng Parish ang punta nila dito. Isa sya sa kakanta sa Advent Concert on 01 Dec sa St. Therese Church).

Maraming salamat :)

A dream come true - GK Tatalon ( TapA) Choir in Singapore!

SG-Based peeps,
Join us if you are free.
Dec. 1st, Sat. 8pm at St. Teresa's Church.
Bus #s: 61, 124, 143, 166
PM me for more infos. Thanks :)

-------------------------------------------

Dear Friends and family both in Singapore and in the Philippines!

Let me share with you this wonderful event..once a dream..but today made possible through the kindness and love of those in Singapore willing to share of their blessings with these children, who have bare scraps, compared to what most of us in Singapore enjoy...and often take for granted.

2 months ago whilst on mission in GK-Tatalon ,Quezon City, a depressed and congested are in Manila , also known as 'little Tondo', searching for a suitable location to bring the feeding -program for malnourished kids aged 2-7, I chanced upon a children's choir in the village community hall rehearsing for a special mass in the Cathedral, for which they had been invited to sing, being 'West B' champions, just 2months-old !
Their talent and passion so impressed me ( as a choral trainer myself) that it inspired me to create the possibility for them to visit Singapore and share their wonderful talent and music with us. This idea was adopted by the Liturgy Committee of the Church of St. Teresa's and together we gathered the 'dream-makers'... everyone pitching in a little making the dream a reality !

On Oct. 28th and Nov.3rd, I spent time with the GK-Tatalon Performing Arts ( TaPA- as they are now called) Choir as they reahearsed, under their dedicated trainer Peter Macrohon and supervision of the Youth Co-ordinator, Malou Salazar...and the transformation not only from a 2-month-old choral group to a full-fledged SATB Choir, but the beauty and quality of their performance was too amazing for words!!!...I simply cried and cried for Joy and felt so proud ..like these were my own children..and I thanked God for putting them in my life and granting us the privilege to share in the awesome wonder of 'Creation' !

We have scheduled only one performance, an Advent concert - 'Awaken to Love' - on Dec. 1st,Sat. 8pm at St. Teresa's Church. It would be truly wonderful if the choir had more opportunities to sing in other churches, private gatherings, or even Commercial offices, as they are well-rehearsed with a Chrismas Program and another for a Competition upon their return to Philippines.

The GK-TaPA Choir, aged 9-19 ( 27 members) and their 4 Chaperons will be here from the 27thNov - 3rd. Dec.,.and will be hosted in St. Teresa's Church and with families from the community.

I invite you..to "awaken to love".. to help us generate new possibilities for these children, who are on mission to share their culture and heritage thru' songs, to create awareness and support for the sakes of their younger siblings who do not yet have a 'pre-primary school' in their village...we can be a blessing to them. This is an opportunity for our children to welcome 'Jesus' and to extend the hand of friendship !

I look forward to hearing from you..and feel free to share this email and invite all your friends and families to St. Teresa's on Dec.1st.for an amazing experience!

God's blessings and love,
Aileen Ong /Yeo

Eroplano

School holiday na nina Kenkoy. Marami na syang playing time. At dahil solong anak... sanay maglaro ng mag-isa. Ang larawan sa ibaba ang nagawa nyang laruan. Ginupit nya ang box ng laruan nya at pinagdikit-dikit para ang tatlong piraso ay maging isang eroplano. Di namin sinanay si Kenkoy sa mga mamahaling laruan (yung Fisher-Price Little People ay regalo sa kanya ng isang parishioner sa St. Therese). Ayan at masaya nyang pinapalipad ang kanyang papel na eroplano. At itong eroplanong ito daw ayon kay Kenkoy ay papunta sa Pilipinas. Makakarating kaya ito sa Pinas? ;)

Trains

May isasagot na ako kay Kenkoy kung bakit may bato sa train tracks. Sabi ng college friend at ka-org namin ni Labs na CE ay filling material daw yun para di gumalaw ang rails. Di daw pwede ang sand kasi makakasira sa train ang sand particles.

Para rin palang sa bulak sa mga bote ng gamot/vitamins... filling material ulit!

Ang reaction ni Labs nung sinabi ko sa kanya ang sagot ay...
"Fillings... nothing more than fillings."

Nyahaha! Hangkulet! Mas maganda sana kung hindi sa YM ang usapan namin para talagang kakanta pa yun, hehe!

New Layout

Sa mga gusto pong masilip... new layout po naka-upload na sa Friendster.

3 pa lang ang 1st cousins ni Kenkoy. Sa side ko yun. Sa side ni Labs, wala pa. Sa layout kasama ni Kenkoy ang dalawa sa tatlong pinsan nya. 4 months old pa lang kasi ang bunso... di pa makasama sa gimmick, hehe! Pero lalaki na si bunso kaya 2 boys, 2 girls na silang magpi-pinsan.

Di ko lang ganun ka-gusto ang output ko ngayon kasi wala akong journal. Hindi talaga kumpleto ang layout para sa akin pag walang journaling. Di bale, pag naka-compose ako idagdag ko na lang at gawin kong hidden journaling.

Trains

All time favorite toy ni Kenkoy ang train. Maganda din yung train sa Ikea kasi pwedeng mag-iba iba ang design ng tracks depende sa imagination ng bata. Si Kenkoy, everyday iba iba ang nagagawa nyang design. Kanina pagkakita ko sa new design nya...

Lit Coo: Wow! Very nice. Do you want to be an Engr?
Kenkoy: Yes!
Lit Coo: Do you know what is an Engr?
Kenkoy: No.

Hwehehe! Hanglabo din kausap nitong anak ko.

Tapos binanggit ko kami ng Papa nya ay engineers. Pero ECEs kami. Pang CE ang nagde-design sa mga train tracks.

May tanong nga pala si Kenkoy sa akin ng minsang nasa MRT kami. Bakit daw ba may mga bato sa train tracks? Eh di ko masagot kaya magri-research muna ko, hehe! Ang una kong naisip ay para sa friction. Pero di kasi ako sumasagot ng hindi ako ganun kasigurado dahil natatandaan nya ang mga sagot ko. Eh baka mali pala ang nasa isip ko. At saka pag sinabi kong friction tatanong naman kung ano ang friction. Baka masagot ko ng friction is equal to the coefficient of friction times the weight of the object. Nyahaha! Tapos shempre may follow up question pa ang batang yun. Physics 101 na 'to *LOL*

Iwan Ulit

Sya, mage-empake na po muna ako. Shempre pa last minute ulit ang page-empake ko, hahaha. Di bale, yung ba-byahe nga eh tulog pa eh *LOL* Maya-maya ko na gigisingin si Labs. Saglit lang naman mag-ayos ng sarili yun (hindi gaya ko, nyahaha). At 30 mins lang naman ang byahe papuntang Changi airport.

9 am ang flight ni Labs papuntang Brunei. 30 Nov ang balik nya. Dapat mas matagal ang business trip nya pero sabi nya sa boss nya hindi pwede. Hindi pwede kasi may Christmas Parties *LOL* Parehong 01 Dec pa naman ang party ng NAW-SG at Benedictus Choir.

Christmas Shows

Info para sa mga based in S'pore...

Dora Live Musical Show
It's Happy Best Friends Day, explore the value of friendship this Christmas with Dora & Boots.
Date: 23 Nov - 09 Dec
Showtimes: Tue-Fri, 1pm & 7pm; Sat-Sun , 1pm, 4pm & 7pm (no shows on Mondays)
Where: United Square

Spongebob & Squarepants Meet & Greet
Date: 23 Nov - 09 Dec
Showtimes: 2pm & 5pm (daily except Mondays)
Where: United Square

Noddy Saves Christmas
Date: 24 Nov - 09 Dec
Showtimes: 1pm & 5pm (daily except Mondays)
Where: Forum Basement 1 Atrium

Paki-correct na lang po kung may errors. At kung meron pang ibang shows sa ibang malls, pa-inform din po. Salamat :)

Ang isang maganda dito sa S'pore pag ganitong Christmas season ay ang mga ganitong shows sa mga malls. Excited na si Kenkoy makita si Dora. Sabi nya malaki daw ang plane ni Dora kasi malaki si Dora, hehe! At sasabihin nya daw "Hi Dora! I'm Kenkoy!" :P

Telecommuting

Wala akong mai-kwento tungkol sa buhay ko. Para akong zombie nitong mga nakaraang araw. Pahirapan na namang makatulog. Minsan every 2 hrs nagigising pa ako... tapos ang hirap makatulog :(

At dahil wala akong mai-kwento tungkol sa akin... magkukwento na lang ako tungkol sa buhay ng ibang tao :P

Work at home ang set-up ng trabaho ni Labs. Mga 3 yrs na rin na telecommuting si Labs. Nung isang araw may tele-conference sila ng boss nya at ibang kasamahan sa trabaho. Biro nya sa akin "Teka, magsu-suit muna ako. May business meeting kami." Nyahaha! Gaya ng dati, benta ulit ang joke ni Labs. Eh kasi naman naka-pambahay sya nun (T-shirt & shorts lang) *LOL* Di bale, hindi naman naka-webcam. Hehe!

Ring Bearer

Wala kaming plano na mag-travel sa 2008 pero di pa man din natatapos ang 2007 ay di na pala mangyayari yun. Kanina ay kinuha si Kenkoy para maging ring bearer. Suki talaga si Kenkoy na maging abay. Pang-apat na nya ito. Nakakatuwa din naman dahil sa dinami-dami ng bata sa Pinas eh napipili pa rin si Kenkoy na syang wala sa Pinas :) Magastos nga lang. Halos taon-taon ba namang mag-abay sa kasal. Ang isa pa dun ay matataon sa 13th bf-gf anniv namin ni Labs ang flight namin. Magkalayo tuloy kami :( Di na kasi sasama si Labs. Kami na lang daw ni Kenkoy ang umuwi. Pero 3-4 days lang naman kami. A-attend lang talaga ng Kasal. May pasok din kasi si Kenkoy.

42 days before Christmas

Up na sa wakas ang Christmas tree. May Christmas spirit na sa bahay :)

Nadiligan ko na yung dating Christmas tree namin. Lumaki na sya. 6 ft na sya ngayon *wink* Pero kulang pa ng tree decors at ng star, hehe!

Bonding Moment

Super pagod... super antok ako ngayon. Ayun, never ending linis, hahaha! Pero kasama ko si Labs kasi gamit nya yung isinort namin kagabi. Bonding moment namin hanggang alas-tres ng umaga, hehe! Sabi ko nga kay Labs, 1/3 pala ng gamit sa bahay ay dapat na itapon. Ang maganda dun nakakita ulit ako ng pera... Php3K+ this time. Ayos :)

Pero ayun pagkatapos mag-bonding kagabi eh kanina sabi ng boss ni Labs ay may business trip ulit si Labs. Sa Brunei naman sa Monday na... two weeks ulit... wahhhhh!

Take and Receive

Yayyyy, nagawa na ni Labs ang bagong background music. Ito po ang fave song/prayer ko sa mga panahon ngayon. Muli, ito po ang lyrics...

Based on the Prayer of St. Ignatius of Loyola
Music: Felipe Fruto Ll. Ramirez, SJ

Take and receive, O Lord, my liberty.
Take all my will, my mind, my memory.
All that I have, You have given all to me.

Now I return it to be governed by Your will.
Just say Your word to me, at once I will obey.
Your love is wealth enough for me, all else will I forego.

May Pera sa Basura

Public Holiday (PH) ngayon dito sa S'pore. Deepavali. Pero shempre para sa mga homemakers na tulad ko eh wala namang PH PH (hehe) kaya eto tuloy pa rin sa paglilinis. Malapit na ko matapos. Kaunti na lang. Sana matapos ko bago dumating si Labs bukas.

At totoo pala na may pera sa basura (o kalat). Nakakita ako ng Php1,000 sa ang pao, yahooooo! May nakasingit pa palang pera, hehe!

Thank you Lord :) Parang may sweldo ako sa araw na 'to, hehe! Sabi ni Labs ang pao nya daw yun. Ang sagot ko naman ay "Finders Keepers", hehe! Pero ang sa totoo ay wala sa aming dalawa ang may-ari nun. Kay Kenkoy yun. Bigay ni Mama (MIL) kay Kenkoy yung ang pao.

awkward situation turned into a funny moment

Pumasyal dito ang college friend ni Labs last month. Hindi namin common friend kasi naging ka-close sya ni Labs nung nasa General Engineering (1st to 2nd year). Kami ni Labs naging close nung nag-major na kami sa ECE (3rd to 5th year).

Tapos ayun nung pumunta sya dito, kita-kits. Sabi nya hindi raw ata sya nakapunta sa kasal namin ni Labs. Ako alam kong hindi namin sya naimbitahan. Inaabangan ko kung paano sasagutin ni Labs yun. Sabi ni Labs "Oo nga, wala ka. Teka, imbitado ka ba?" Sabay tawanan na kaming lahat.

Wala lang. Bigla ko lang naalala yung incident na yun. Parang ako kasi di ko alam kung paano ko kaya iha-handle yung ganun na hindi nga pala namin na-imbita sa kasal.

Take and Receive

Prayer ko for today. Ang ganda ng panalangin na ito. Ang ganda ng music. Nakaka-iyak. Pag balik ni Labs, pagawa ko sa kanya para gawing background music ito ng aking blog.


Based on the Prayer of St. Ignatius of Loyola
Music: Felipe Fruto Ll. Ramirez, SJ

Take and receive, O Lord, my liberty.
Take all my will, my mind, my memory.
All that I have, You have given all to me.

Now I return it to be governed by Your will.
Just say Your word to me, at once I will obey.
Your love is wealth enough for me,
all else will I forego.

Homemaker??

friend: asan ka
lit coo: what do you mean? country? singapore
friend: work o bahay?
lit coo: ah... i work at home... am a homemaker
friend: ano ba work mo?
lit coo: homemaker nga... taga linis ng bahay...
friend: ano yun?
lit coo: taga alaga ng bata at asawa... taga laba... taga plantsa :D
friend: hindi ko alam yun eh
friend: siguro laki sweldo
lit coo: walang sweldo... walang holiday... 24/7 :D
friend: eh di magresign ka na
lit coo: LOL... hindi pwede
friend: ganun
lit coo: i made a vow
friend: hahahahha
lit coo: sa kasal namin

Hwehehe! Grabe, natawa ko sa takbo ng usapan namin ;)

Btw, girl yung friend ko. Married na rin with 2 kids. Ngayon lang siguro nya nalaman yung tawag na homemaker... sanay siguro sya sa tawag na housewife. Ako mas gusto kong tawagin akong homemaker kesa sa housewife. May difference yung dalawa. Para sa akin, malaki ang kaibahan ng "home" sa "house". Parang pag homemaker, may dignidad. At kadalasan kasi pag ginamit ang salitang housewife laging karugtong ang "lang". Ano ba yun... bakit "housewife lang"? Hello! Hindi "lang" yun. Kaya ako pag tinanong... "Homemaker ako", ang taas noong sagot ko. :)

Very Rewarding

Nung Sunday ay may napa-iyak sa pagkaka-awit ng Lead Me Lord ng Benedictus Choir (choir na kinabibilangan ni Labs). Tuwang-tuwa ang choir. Nakaka-relate ako sa galak nila. Ganun din kasi ang aking nararamdaman pag may napapa-iyak sa mga layouts/scrapbook albums namin :)

Congrats Labs! Congrats sa Benedictus Choir! Happy ako para sa inyo :)

Josephine

Kagabi binisita ko ang Friendster profile ng isa sa mga HS classmates ko. Galing, ang dami nilang outreach programs sa Pinas. Nakita ko sa isang picture yung isa pa naming classmate (HS Valedictorian namin na OB-Gyne na ngayon) na nagbibigay ng talk para sa mga preggy.

Ang galing nila. Napahanga ako. Naalala ko tuloy bigla ang pangarap ko na magka-orphanage. Yung ilang bata lang tapos hands-on ako sa pag-aalaga sa kanila. O kung parang impossible yun, kahit isang bata lang. Sana bago ako pumanaw matupad din yung pangarap ko na yun.

Natutuwa lang din ako sa school namin (St. Joseph's College, QC... yung katabi ng St. Luke's Hospital... yung maroon ang uniform, hehe). Exclusive school for girls yun pero hindi kakikayan ang naituro sa amin ng eskwelahan na yun. Naipasa sa amin ng St. Jo ang values/prinsipyo (at kung ano man ang tawag dun) ng aming patron saint na si St. Francis of Assisi. Proud akong maging isang Josephine :)

*****
Wala pong error dyan. St. Joseph po talaga name ng school namin pero ang patron saint ay si St. Francis (hehe).

Happiness in Life

May isa akong kakilala. Pag may nagtatanong daw sa kanya kung may Friendster account sya sinasabi nya wala. Pero ang totoo daw ay meron at tinitingnan nya ang Friendster accounts ng mga kaibigan nya. Ang layo na raw kasi ng narating sa buhay ng mga kaibigan nya. Kaya stalker na lang sya (hehe). Hindi nya mabanggit ang tunay na dahilan. Baka ayaw nya rin aminin na ganun na nga. Biniro na lang tuloy sya ni Labs na mag-post din sya ng pictures ng mga tourist spots dito sa S'pore.

Naalala ko tuloy ang Desiderata (na pina-memorize sa amin nung HS). Nabanggit sa poem "If you compare yourself with others, you may become vain or bitter; for always there will be greater and lesser persons than yourself." Sabi ko na lang huwag nya i-compare ang buhay nya sa iba kasi hindi talaga sya magiging masaya pag laging may comparisons.

Medyo nagulat lang ako. May ganun palang epekto ang pagsilip-silip sa Friendster profiles ng iba.

Convo with Kenkoy/Labs

Madami kami napag-usapan ni Kenkoy kanina pagkagising namin mula sa afternoon nap --- mag-aral syang mabuti, makahanap ng work, magkabahay, etc etc... hanggang sa mapunta ang usapan sa pagkakaroon ng family...

Kenkoy: When I grow up I'll choose a wife.
Lit Coo: Choose a good girl.
Kenkoy: Yes.
Lit Coo: What is a good girl for you?
Kenkoy: Ganda. (ah hehe, lalaki talaga)

Tapos inisa isa ko qualities ng good girl/wife (sa pananaw ko, hehe). Tinanong ko ulit sya kung ano ang good girl. Sa dami dami ng sinabi ko may natandaan naman sya -- "Goes to Church... prays to Jesus" :)

Usapan naman namin ni Labs nung Linggo habang nasa bus stop...
Sabi ni Labs sya daw ay hindi tumitingin sa panlabas na anyo. Ang sabi ko naman sa kanya "Hindi naman kaya iniinsulto mo ako nyan." Hwehehe! Pero binibiro ko lang naman sya. Hindi naman ako insecure sa buhay, hehe! At ang sabi nya mas sa character daw sya tumitingin, secondary na lang ang physical beauty (naks... pang beauty contest ang sagot ng mister ko *LOL*). And few days bago namin mapag-usapan ito ay nabasa ko sa journal nya -- "I'm happy because I have a beautiful, sexy & loving wife." Sabi ko sa kanya eh nangangarap ata sya. Aba, at tumawa. Mukhang ina-acknowledge ang sinabi ko. Loko rin 'tong mister ko ;)

Extended pa

Wahhhhh! Extended nga ang biz trip ni Labs. Tutuloy pa daw sya sa Macau from HK. 7th of Nov pa ang balik nya. Back to 1 wk na naman ang countdown ko. Wahhhh. Kamusta naman yun?

Ang Bilis ng Panahon

Please huwag muna mag-November. Shocks! Ang bilis naman ng panahon. Malapit na kami magbakasyon sa Pinas at malapit na mag-Pasko. Pero hindi pa kami nakakapamili ng pasalubong/Pamasko. Yung mga balak kong gawin na pang-regalo sana mahabol ko ang deadline.

Next week dapat matapos ko ang paglilinis.

Pagtapos nun ay ?? (basta ?? na muna... sinulat ko lang to remind myself, hehe).

At pagtapos ang mga scrap/craft projects naman. Dumami na ng dumami ang backlog ko (6 LOs & 3 albums). Dami kong gustong gawin. Hayyy, sana magka-time na ako. Miss ko na mag-scrap.

Iwan ulit

Alis ulit si Labs sa Monday papunta sa HK at baka tumuloy pa sa Macau. Sa Sabado ang balik nya. Iwan na naman kami ni Kenkoy, hayyyyy! Sana pwede isama ang pamilya sa business trips... sagot ng kumpanya (hehehe, ambitious!).

5S pa din at kung bakit hindi ako shopaholic

Whew! Salamat at nakapag-online din sa wakas. Kapagod mag-general house cleaning. Parang di na ko matatapos. At parang gusto kong itapon na lang lahat at mag-iwan lang ng mga kailangan talaga sa pang-araw araw na buhay, hehehe! At parang ayaw ko ng mamili kung hindi rin lang talaga kailangan ang bibilhin. Magiging kalat lang yun *LOL*

Nabanggit na rin ang pamimili. Maraming naaaliw sa pagsha-shopping pero ako wala talagang hilig sa shopping (except scrap-shopping, hee hee). Tingin ko kaya ganun dahil pinalaki akong basics lang ang gamit. At lagi kong naaalala ang kapatid ng mommy ko na pari. Minsan binigyan ni Mommy ang Tito ko ng shoes. Thank you na lang daw dahil may (1 or 2 pairs of) shoes pa naman daw sya. Di ko makalimutan ang incident na yun. Humanga talaga ako sa Tito ko. Kaya ngayon ganun din ako. Basics lang. Yung kailangan lang. Si Kenkoy ganun din. Sabi namin sa kanya ang bibilhin lang namin ay yung kailangan nya kaya hindi mahilig magpabili si Kenkoy. At kung meron man syang gustong-gusto, bibilhin namin yun pero prize nya yun kung maganda grades nya o/at kung good boy sya. Kahit kailan ay hindi ko naman naramdaman na deprived ako kahit na basics lang ang ibinigay ni Mommy, Daddy at ng step-dad ko. Feeling ko super-blessed pa nga ako sa buhay :) Sana ganun din ang nararamdaman ni Kenkoy.

O di ba... ang layo ng narating ng kwento ko, hahaha!

Liquid Handwash vs Bar Soap

Ang natutunan ko lately:

Para pala sa mga tulad kong abnormal ang frequency ng paghugas ng kamay (hehe) ay hindi advisable gumamit ng liquid handwash. Ang nails, nagiging soft masyado. At masakit sa kamay. Kaya eto balik ako sa bar soap :P

Big Art Attack

Share ko po ang piece of art ni Kenkoy na ginawa nya bago matulog kanina. Sabi ko sa kanya ay matulog na. Pero ang ginawa ay kumanta ng kumanta ng sarili nyang kanta tungkol sa beach. Masyado atang nabalik sa kanyang alaala ang Phuket holiday namin dahil sa album kaya ang favorite nya ngayon ay fan-shaped sea shell. Pati sa Hi-5... paulit ulit nyang pinapanood yung tungkol sa mga sea shells. Iniwan ko muna sya saglit dahil may kinailangan akong gawin. Maya-maya ay tinawag nya ako at pinakita ito...


Sabi nya yung sky blue fleece blanket ay sky. Yung lampin ay clouds. Yung Nemo pillow ang sun. Yung isa pang fleece blanket ay waves daw yun tapos may fish. Then yung Mickey Mouse pillows ay sea shell & star fish. (Ang lahat ng materials na ginamit nya ay mga bagay bagay na available at nakita nya sa bed namin.)

Naaliw ako sa imagination nya kaya shempre picture picture para mai-scrap ;) Kakatuwa din kasi parang yung Big Art Attack ni Mr. Neil Buchanan eh di naman nya napapanood yun kasi wala naman kaming cable channels na pambata.

San Nga Ba?

Bakit dito (in random order at hindi kumpleto... ilan lang sa mga plus points):

Parish -- napamahal na sa amin ang Parish namin. Nakakadalo kami sa mga Church activities. Kakilala namin ang mga Pari at ganundin ang mga parishioners. At si Labs ay masayang nakakapagsilbi bilang choir master. Dito din ang Catechism class ni Kenkoy tuwing Sabado.

Neighbourhood -- sa HDB man kami nakatira ay pinalad kaming magkaroon ng mababait na kapitbahay. 4 yrs na rin ata kami dito sa tinutuluyan namin. Nakakatuwa at naging ka-close na namin ang mga kapitbahay. Kabatian na ni Kenkoy ang mga Uncles at Aunties. Lagi pa syang may prutas at cookies mula sa kapitbahay :)

Mga Kaibigan -- na mula sa simula ay nakasama namin dito. Na naging ka-Pamilya na rin :)

Security -- nung time na nagdi-discern kami, yung kaibigan ng choirmate ni Labs ay sumakabilang buhay sa Pinas. Umuwi yung kaibigan para sorpresahin ang tatay nya pero hindi na sya nakabalik sa S'pore. Bakit? Nabaril dahil sa away trapiko. Ang buhay parang ganun ganun na lang *tsk tsk* At kamakailan, ang Glorietta bombing. Oo nga, wala namang kasiguraduhan sa buhay pero iba pa rin yung nabubuhay na napa-praning at sa nabubuhay na "medyo" panatag ang loob.

Gov't -- maaasahan ang gobyerno dito. Parang kasabay mo sila sa pagpaplano ng kinabukasan mo at ng pamilya mo.

Mahirap pumili. Dilemma talaga. Pero ngayong may pasya na kami, naway pagpalain ni Lord ang aming desisyon :)

5S

Salamat naman at nasimulan na namin ni Labs ang pag fa-5S.

Sabi sa link sa itaas ito daw ang 5S:
Seiri - Put things in order
(remove what is not needed and keep what is needed)
Seiton - Proper Arrangement
(Place things in such a way that they can be easily reached whenever they are needed)
Seiso - Clean
(Keep things clean and polished; no trash or dirt in the workplace)
Seiketsu - Purity
(Maintain cleanliness after cleaning - perpetual cleaning)
Shitsuke - Commitment
(Actually this is not a part of '4S', but a typical teaching and attitude towards any undertaking to inspire pride and adherence to standards established for the four components)

Natutunan ko ito sa first company na pinagtrabahuhan ko. Japanese company kasi yun. Pag lipat ko sa BayanTel pina-practice din ang 5S.

Buti naman at na-5S na ni Labs ang workplace nya. Hindi ko mapakialaman ang gamit nya kasi hindi ko alam kung anong documents ang kailangan nya at kung ano ang pwede na itapon. Buti sinipag-sipag si Labs at maayos ayos na ang workplace nya ngayon :) At sa wakas nakabili na rin ng paper shredder kaya mas napadali ang lahat.

Naayos ko na din ang pagkaka-file ng mga important documents. Napa-isip ako dahil nung pumanaw si Amah ay may mga documents na kailangan. Tinulungan ko sis-in-law ko sa paghahanap. Grabe, circa 70's pa yung document na kailangan namin. Iba na ang kulay ng mga papel (kasi hindi acid-free, hahaha at malambot na). Hindi namin alam kung saan naitabi ni Amah. Buti na lang nakita ko yung kapirasong papel na hinahanap namin.

Habang naghahanap tuloy kami ni Ate ay tumatakbo sa isip ko na dapat ayusin ko na ulit ang mga documents namin ni Labs. Para kung ano man ang mangyari ay hindi mahihirapan ang maghahanap.

Dapat na talaga magtapon ng mga hindi kinakailangan. Medyo marami pa akong dapat i-5S dito sa bahay pero at least nakapag-umpisa. Sana magtuloy-tuloy.

Graduation Ceremony

First time ko maka-attend ng graduation ceremony dito sa S'pore. Hindi pa naman ga-graduate si Kenkoy pero kasama rin ang Kinder 1 sa palabas. Ok na rin dahil at least nagka-idea kami ni Labs kung paano ang mangyayari next year.

Nakakatuwa ang mga bata. At saka hindi kailangang perfect ang performance. Parang allowed silang magkamali dahil bata pa naman... at yung pagiging candid ang mas nagpapa-cute sa palabas ;)

Akala ko hindi na makakasama si Kenkoy sa palabas. Ang tagal kasi nyang nag-absent dahil 9 days kami sa Pinas. Nakakatuwa din si Kenkoy kasi kahit hindi sya ang bida... todo perform pa rin... at hindi nahihiya :) Sa part ng section nila, si Kenkoy ang huling aalis ng stage. Aba ang loko, feel na feel ang big crowd. Nagkakakaway. Feeling sikat, hahaha! Tawa tuloy ng tawa mga tao. Showbiz talaga ;)

Nakakatuwa din ang mga magulang. Lahat stage parents, hehe! At ang mga bata kitang-kita sa mukha nila ang kasiyahan sa pagpe-perform pag nakita nila ang parents nila.

Hindi ko naranasan ito nung nag-aaral pa ako. Hindi ko na naabutan ang daddy ko. Ang mommy ko naman hindi mahilig pumunta sa school pag kailangang pumunta ang magulang. Ewan ko kung bakit. Pero nakasanayan ko na ang ganun. Kaya sa tuwing may honor ako... pag-akyat sa stage, ako lang mag-isa. Sayang hindi ko nakita ang saya at pagka-proud ng mommy ko. Di bale, ngayon nasilayan ko naman ang ligaya ni Kenkoy sa pagpe-perform sa school :)

Retirement / Time Management

Gusto na ni Labs na mag-retire si MIL. Pero sabi ko eh malamang ay ma-bore yun kasi sanay na nagta-trabaho. Madaling araw palang ay gising na si Mama tapos hanggang gabi, inaasikaso ang negosyo. At ayun nga, nung nagka-usap si Labs at si Mama, tama ako, ano nga naman daw ang gagawin nya kung magre-retire sya. Ano nga ba ang pwedeng pagkalibangan?

Pag tanda ko kaya pwede pa rin akong mag-scrap? Sana. O malamang ang gagawin ko sa buhay ay titigan ng paulit-ulit ang mga scrapbooks namin at mag-emote, hahaha!

Sabi ni Labs, sya daw hindi mauubusan ng pwedeng gawin kung saka-sakaling magre-retire na sya sa trabaho. Naniniwala ako dun. Sa pag kanta at pagturo sa choir. DVD marathons. Magbasa. Ang dami nga nyang gusto at pwedeng gawin.

Ako parang hindi mauubusan ng mga dapat gawin at ng mga gustong gawin... ngayon. Pagkagising sa umaga, prepare ng almusal. Asikaso kay Kenkoy para sa school. Pag tapos linis ng bahay. Tanghalian na. Hugas ng kinainan at pinaglutuan. Laba, sampay. Maya maya lang dadating na si Kenkoy from school. Pakakainin. Iinom ng gatas. Tapos magpoo-poo yun. Laro laro. Aral aral. Tiklop ng sinampay. Maya maya lang dinner time naman. Hugas na naman ng kinainan at pinaglutuan. Patutulugin si Kenkoy. Once a week plantsa. Linis din ng toilet & bathroom. Nakakapagod. Bago pa makapag-blog at email ay hatinggabi na. Dami ko pang backlog sa scrapbooking. Gusto ko ring pag-aralan ang photography. Miss ko na rin ang Smallville marathon. Ang Heroes, ang House di ko pa nasisimulan kahit isang episode. Hayyyyyy, kulang talaga ang 24 hrs a day sa akin. Kailangan ko na talaga matuto ng time management. Paturo nga po ;)

Phuket Album

Kaaliw ang reactions sa Phuket album. At ang the best reaction --- may naiyak! Whoah, hangsaya ko! Para na rin akong nanalo sa contest, hehe! Very rewarding dahil ang ibig sabihin nun para sa akin ay may nakaramdam ng aking page-emote. Kaka-inspire tuloy gumawa ulit :)

Next project: Kenkoy's 5th Birthday Album or 2008 Calendar. Grabe, parang kakagawa ko lang ng 2007 Calendar ngayon year 2008 naman. Ang bilis ng panahon.

Birthday Wishes

Ang di ko makakalimutang birthday wishes na natanggap ko for this year:

Sana umabot ka ng 100 years old... higit pa kay Amah. At sana magka-baby girl kayo. Mula sa aking mom-in-law nung maka-usap ko sya sa phone. Sa ngayon hindi ko alam kung gusto kong umabot sa ganung edad pero yung 2nd wish... sana nga baby girl kasi girl din ang gusto ni Labs pero kung boy ok din kasi baby brother naman ang gusto ni Kenkoy. Pero hindi pa po ako buntis, hehehe. Nangungulit lang ulit si Mama ng isa pang apo dahil nag-iisang apo pa rin nya si Kenkoy.

At isa sa mga paborito kong wishes kahit na cliché ay ang happiness, good health & prosperity. Parang kumpleto na kasi ito :)

Muli sa lahat ng mga nakaalala, maraming maraming salamat sa bday greetings at bday wishes.

34th Birthday Celebration

Nung nalaman nga pala ni Kenkoy na bday ko na ay tuwang-tuwa. Makikita na raw nya si Mickey Mouse. Ngeks! Naalala ang supposed Disney trip namin. Hindi ko na kasi binanggit sa kanya na hindi kami matutuloy. Baka kako kasi ay nakalimutan naman na nya. Pero ok naman... madali namang napagpaliwanagan kung bakit cancelled ang date namin kay Mickey Mouse, hehe!

Sa Tony Roma's kami nag-dinner. Nakakatuwa at maaasahan na talaga si Kenkoy sa kodakan. Ayun, may picture ulit kami ni Labs na magkasama :) Nai-post ko na rin sa Friendster ang bday pics.

At may pahabol na gift si Labs... Nokia 6288 :) Bago kami pumunta sa restaurant ay naisipan nyang bumili ng hp. Sira na kasi keypad nung old hp ko. Parusa na mag-sms, hehe! Umabot din naman ng 4 & 1/2 yrs yun. Actually, Nokia 2630 ang pinili ko... yung pinakamura sa mga options. Kasi pantawag, pang-sms, calendar & alarm clock lang naman ang concern ko. Hindi naman ako particular sa ibang features. Si Labs naman ang pinili ay Nokia 6288. Sa pictures & features lang namin tiningnan. Nakalimutan naming i-check ang dimensions. Nung naka-order na kami... kinalabasan mas gusto ni Labs ang Nokia 2630 kasi ang nipis. Ayun palit na lang kami. Sayang nga eh kasi triple ang price ng 6288 compared sa 2630. Sana pala dalawang 2630 na lang ang binili namin... nakatipid pa.

Sa kabuuan ay masaya ang aking kaarawan. At maraming maraming salamat ulit sa lahat ng mga bumati. Naging mas masaya ang aking kaarawan dahil sa lahat ng mga nakaalala :)

Maraming Maraming Salamat

Kakatawag lang ng family ko sa Pinas. Birthday ko nga pala *LOL* Lalung pahirapan na naman ito sa pagko-convince ng ibang tao na 34 yrs old na nga ako *wink*

Maraming salamat sa mga bumati (bukod kina Labs at Kenkoy, hehe)...
sa YM: Benz, Kiko, Maan, Joy, Simply Me, Ary, Mabel, Kathy, Ate Yeyeh, Melai
sa EMAIL: WengC, Ellen, Marilyn, Cel, JJ, Nora, Bea, Tessa, Jenros, Myla, Airees, Jen Ng
sa FRIENDSTER: Xands, Orange, Anna, Allan, Lito, Ramil, Sharon, Fiel, Joy (ulit, hehe)
sa SMS: Rose, Ramil, Mylin, Lyza, Lanie, Jojo, Kuya Jun, Nini
sa TAGBOARD: Salme, April
at higit sa lahat sa mga tumawag.

At para sa mga hindi pa nakaka-alala may kasama ng gift bukas, hahaha! Bigay ko na rin kaya ang wish list ko, hehehe! Joke lang po :)

Hayyy, tamang kulet na naman ako. Ang kukulet din kasi ng mommy at mga kapatid ko... naging kulit mood na naman tuloy ako :)

Natapos din

Masaya na ako sa birthday ko. High ako ngayon dahil sa wakas, 4 months after the trip, natapos ko din ang Phuket album *LOL* Salamat sa suporta ni Labs kaya natapos ko ito (after 50 golden years, hehe!).

Paki-check na lang po ang URL ng aming online album sa aking Friendster blog or if ever online ako, paki-click ang aking YM status message para ma-view ang album.

Salamat :)

Nakakatuwa pala yung kwento tungkol sa journaling na "TIMELESS MOMENTS". Gagamitin ko talaga yung title na yun pero di ko pa alam kung saang part ng layout ko sya ilalagay. Pagkagupit ko ng rub-on dun sya nalaglag sa picture. Nagandahan ako kaya dun ko na nga final na inilagay ang title :)

Phuket Album

Na-miss ko ang pagba-blog ah ;) Matagal din pala akong nawala. Kinareer ko kasi ang Phuket album. Whew! Sa wakas matatapos ko na sya. At salamat naman dahil nagustuhan ko ang output ko, hehe!

12" x 12" ang album. At ang sea shells na ginamit ko as embellishment ay kinolekta namin ni Kenkoy sa isang beach sa Phuket.

Maraming salamat kay Simply Me dahil malaking tulong ang sketches na binigay nya sa akin. Salamat din kay Charmed sa pagre-resize ng pictures para mas makatipid sa printing cost.

Eto po pala ang cover page...

Ang link para ma-view ang album ipo-post ko po sa aking Friendster blog pag kumpleto na ang album.

Salamat :)

Saan Nga Ba?

Mahirap umuwi sa Pinas. Madaming emotions... madaming palaisipan... samu't sari... dilemma na naman kung saan nga ba kami magbe-based. Bago kami umuwi sa Pinas noong Sept ay medyo desidido na kami na mananatili na ulit kami sa Pinas sa susunod na taon. Ngayon dilemma na naman para sa amin (o baka sa akin lang).

Tinatanong namin si Kenkoy at baka sakaling matulungan nya kami sa pagde-decide. Naku, mas lalung humirap. Kung dati rati ay hands down na S'pore ang vote nya, ngayon ay gusto na nya pareho ang Pilipinas at ang S'pore. Naiinis sya pag tinatanong namin... mahirap daw pumili.

Sa Pinas kasi nandun ang mga mahal namin sa buhay. Parang gusto ko sanang makasama namin sila. Hindi natin masasabi kung hanggang kelan lang ba kami o sila dito sa mundo. Ngunit sa Pinas, lagi ka namang mapa-praning dahil sa taas ng crime rate. Mataas din ang corruption, mabagal ang daloy ng traffic at kaunting ulan lang ay baha na.

Dito naman sa S'pore ay panatag ang loob kahit sa hating gabi. Hindi zero crime rate pero mababa lang ang rate. May sistema sa halos lahat ng bagay. Yun nga lang sobrang taas na ng gastusin dito at malamang ay tumaas pa.

Nawi-weirduhan siguro ang iba sa amin. Karamihan nga naman ay gustong umalis ng Pinas samantalang kami nag-iisp na bumalik sa Pinas.

May nabasa ako mga bandang 1993-1994... natutunan ko na sa mga panahong mahirap mag-desisyon ay kinakailangang pag-isipan ng maigi; ipagdasal ang discernment process; makipag-usap, makinig at alamin ang gusto ni Lord. Ang tao daw ay binigyan ng utak para mag-isip. Binigyan din tayo ng free will ni Lord. Ngayon pag tapos ng discernment at may final decision na tayo, ipagdarasal ulit at ipapaubaya kay Lord ang final decision. Gusto daw ni Lord marinig mula sa atin ang ating mga kahilingan. Ika nga "Ask, and it shall be given you; seek, and ye shall find; knock, and it shall be opened unto you." At may tatlong pwedeng sagot si Lord -- yes, no or wait.

Naaalala ko tuloy ang karamihan sa mga answered prayers ni Lord sa buhay ko. Yun ang mga bagay bagay na pinag-isipan ko talaga, pinag-desisyunan, inasam at pinagdasal kay Lord. Eto ang mga bagay bagay na dumaan sa discernment process. Kaya naman sobra ang saya pag dumating na ang sagot ni Lord.

Ngayon nasa discernment process ulit ako/kami. Kailangangang mag-isip, timbangin ang mga bagay-bagay, tumahimik at makinig sa sinasabi ni Lord sa amin.

At dagdag kaalaman para sa mga gustong malaman kung ano nga ba ang Spiritual Discernment... copy-paste ko lang mula sa http://www.spirithome.com/discrnmt.html

"Spiritual discernment : calling on the Holy Spirit to lead or give direction on a matter. It is how the Spirit shows the church or its people what God wants them to do and be.

There is discernment of :
gifts,
spirits,
actions,
intents,
the spirit of the times we live in.

Discernment is more than just a skill. Discernment is a gift from God before it is anything else. Yet there are clearly skills you put to use in using your gift, and you can become better at it through training and experience.

Discernment is more than just a process. Even for the most 'material' or 'nitty-gritty' matters, there is a Spirit at work nudging us, leading us, even pulling us by the nose ring. Even for the most 'spiritual' matters, there are disciplines, methods, processes, means, and tools which the Spirit can work through to help us discern rightly. Discernment isn't usually a sudden zap from beyond, but something which emerges from hard work.

Learn to discern. Yearn to discern."

Ngayon ko lang na-realize matagal na pala akong hindi nakakapag-discern para sa isang major decision. Na-miss na ata ako ni Lord kaya binigyan Nya ako ng isang bagay na dapat i-discern ulit, hehe!

11 days to go

11 days na lang 34 years old na ako :) Sa HK dapat ang celebration namin. March ako nag-book ng plane tickets. Pero di na kami matutuloy dahil sa recent event. Bawal daw sa amin mag-attend ng parties within 100 days. And for the first time in 13 yrs ay hindi ako naka-red sa birthday ko :P

Oks lang naman sa akin na hindi kami matutuloy sa HK. Wala rin kasi ako sa vacation mood. Nanghihinayang lang ako sa airfare... galing kasi sa sweldo ko yun :P Sayang. Sana binili ko na lang ng eternity ring o kaya ng scrapbook materials.

Hindi bale, maganda naman ang birthday gift ni Labs. Binilhan nya ako ng pang-iron ng buhok :) At may ilang scrapbook materials/tool din na kasama. Nakabili na rin ako ng screws sa Pinas. Wala na kasing space sa anim na 12x12 albums namin. Ngayong may mahabang screws na ako ay kasya na ang lahat ng layouts sa albums :) Panahon na para gumawa ulit ng layouts, hwehehe!

Pamilya Kulit

Noong Tuesday, 25 Sept, finally na-inspect na rin namin ang unit namin sa Pinas. Tuwang-tuwa si Kenkoy. Panay ang akyat panaog sa hagdan. Palibhasa walang 2nd floor sa unit namin dito sa S'pore.

Anyway, pagtapos ng inspection ay tumuloy kami sa Megamall. Malapit lang kasi yung condo sa Megamall.

Kinulit ni Labs ang mga sales ladies sa SM. At dahil pareho kami ng frequency ni Labs ay saluhan kami sa mga punch lines. Tawa tuloy ng tawa yung mga sales ladies. Ang saya daw ng pamilya namin. Panay tawanan daw siguro kami :)

Pagsamahin ba naman ang parehong makulit eh di ayos ;) Pati tuloy si Kenkoy may comic timing na rin... manang mana, hehe!

Culture Shock pa din

Ayaw pag-usapan ni Labs ang tungkol sa mga nangyari kamakailan. Taboo ata na pag-usapan yun... o ayaw lang nyang mapag-usapan. Pero gawan ko lang ng blog entry dahil kakaibang experience ito para sa akin. Hindi ko na iku-kwento ang ibang detalye. Magfo-focus lang ang kwento ko sa culture & traditions.

Bihira akong manood ng Chinese movies na may ganitong eksena sa kwento. Hindi ko rin napanood ang Mano Po series at di ko masyadong inintindi ang Crying Ladies. Kaya naman paglipas ng halos labing tatlong taon (anim na taon bilang bf-gf at pitong taon bilang mag-asawa) ay na-culture shock pa din ako.

Medyo mahirap para sa akin yung mga seremonyas. Bukod sa hindi ako nakakaintindi ng Chinese language ay iba ang aking paniniwala. Naiilang ako sa tuwing magsisindi ng insenso, lumuhod at mag-bow. Pero ginawa ko na rin dahil alam kong may masasabing hindi maganda kung saka-sakaling hindi ko gagawin yun. Ayoko ring maipit ang asawa ko sa akin at sa mga kamag-anak nya. At naalala ko rin na bago kami maging mag bf-gf ni Labs ay tinanong nya ako kung ok lang sa akin na Fil-Chi sya (hindi ko masyadong matandaan ang eksaktong tanong nya pero parang ganyan). Ang alam ko lang ay preferred ng pamilya ni Labs na Fil-Chi din ang makaka-relasyon nya. Ang akala ko ganun lang yun. Pero hindi lang pala basta ganun lang yun. Isang parte ito ng relasyon namin na medyo mahirap para sa akin at marahil para rin kay Labs. Mahirap dahil hindi ito ang kinalakihan ko... hindi ito ang paniniwala ko. Ganunpaman, alam ko nung mga panahong yun na mahal ko si Labs... at mahal ko ang lahat lahat sa kanya... hanggang ngayon hindi nagbabago yun. At sa aming dalawa ni Labs ay maayos naman ang samahan namin. Nagkakaintindihan naman kaming dalawa.

Eto pala kami... ang immediate family ni Amah... naka-all white. Pero si Kenkoy naka-red. Nire-represent daw ni Kenkoy ang joy ni Amah... kasi naabutan ni Amah ang apo nya sa tuhod.



Ang bahay, appliances at sasakyan sa susunod na buhay ata. Pasensya na at hindi talaga ako familiar sa Buddhism.




Eto naman ang mga papel na nagsi-simbolo ng pera. May shape din na gold. Natutunan ko pareho kung paano ang paggawa ng pera at ng gold. Ang daming ginawang ganito... ilang plastic bags na malalaki. Ang mga dumadalaw ay nakikitulong din sa paggawa. Magiging busy ang lahat sa pagtitiklop at paggawa nito.




Nabanggit ni Kenkoy na gusto nya raw ang Church ni Labs. Akala ata nya simbahan yung funeraria. At aliw na aliw sya sa mga pagba-bow. Tuwang-tuwa naman mga kamag-anak ni Labs at nasunod nga daw si Kenkoy. Ewan ko lang din sa paglaki ni Kenkoy kung paano na nga ba. Pero sabi ni Labs ay malamang na maging Katoliko dahil sa Catholic Church naman kami nagsi-simba tuwing Linggo at sa Catholic school naman nag-aaral si Kenkoy.

Eto na lang po muna. Sa susunod na araw naman ang iba pang kwento.

Choir Practice

Practice nina Labs kanina. Huling pasada na ito bago mag-uwian kaya pagod na sila *wink* Yung boses ng bata ay boses ni Kenkoy :)

*****
Sa wakas na-upload din. Ang tagal ko inantay ang uploading ng unang video... inumaga na ako tapos failed. Hindi ko napansin ang note na 100MB pala ang limit, wahhhhh! Kaya pumili na lang ako ng maikling video. Buti nag ok na.

Utang muna ang mga Kwento

Marami akong baon na kwento. Hindi ko nga alam kung ano ang uunahin kong i-blog ;) Pero kinakailangan ko na munang bumawi ng lakas. Kasalukuyan kasing may ubo at sipon ako sanhi ng ilang gabing pagpupuyat sa Pinas.

Tambak ang labada... tambak ang mga dapat gawin. Madami ding iniisip... at madaming dapat pagdesisyunan. Pero gaya ng nabanggit ko, kuha muna ako ng lakas para magawa ko ang lahat ng dapat gawin.

Matutulog na muna ako ng maaga ngayon at sana bukas maisingit ang pagba-blog.

Ngunit bago ko tapusin ang blog entry na ito... gusto ko lang i-share na masaya ako ngayon :) Kung dati rati para akong baliw na sasaya tapos malulungkot (dahil sa madalas ako tamaan ng depression)... ngayon masasabi kong ok na ako... masaya na ulit :)

HBD Daddy

Happy birthday Daddy! Nandito na po ulit kami sa S'pore. Pasensya na po at hindi kami nakadalaw sa inyo. Sobrang dami po naming ginawa... at madami pong seremonyas... kulang po ang oras namin. Sa susunod na uwi po... dadalaw po kami... promise.

Happy birthday po ulit. Sana masaya ka :) We love you.

We seek prayers for Amah

It is a very difficult time for our family as we have just lost a loved one. Kindly pray for the repose of the soul of Amah (paternal grandma). She died around 9:50 pm of Sept 18.

Labs was able to see his grandma before she died. Kenkoy & I will travel to PI tomorrow morning. I was hoping we can still see Amah alive but God has His own plans.

Your thoughts & prayers are greatly appreciated.

Thanks,
Lit Coo, Labs & Kenkoy

*****
Ngayon ko lang nalaman ang news. Kaka-sms lang ni Labs.

Byahe

Bukas na ang flight namin. Sana nga safe ang aming byahe. Sana maganda ang panahon bukas. May isa pala akong na-realize, ang sarap mag byahe kapag pre-schooler na ang anak... kaunti na ng bagahe :)

At si Kenkoy marunong na mag-hila ng luggage nya, hehe! Hindi ko matandaan kung na-kwento ko na ito pero nung huling uwi namin sa Pinas noong February, hila hila ni Kenkoy ang luggage nya. Narinig namin yung comment ng isang ale -- "Tingnan mo yung bata. Ang liit liit dala dala ang bag nya. Ang gwapo... mana sa tatay." Si Labs ngiting-ngiti, nyahaha!

Tapos sa immigration sa Pinas, naaliw kay Kenkoy yung immigration officer kasi nga dala dala nya ang sariling luggage. Hinanap ang passport nya. Binigay naman ni Kenkoy. Ininterview sya... ano daw pangalan at edad... sagot naman. Kala mo mag-isang nag-travel. At feeling jetsetter, hwehehe!

Difficult Time

Bakasyon po muna si Lit Coo sa pagba-blog dahil kinakailangang umuwi sa Pinas. Si Labs ay kasalukuyang nasa Pinas na. Flight nina Lit Coo at Kenkoy sa Wednesday, Sept 19. Tentative flight pabalik ng S'pore ay sa Sept 25.

Nasa critical condition si Amah (ang paternal grandma ni Labs). Pakisama naman po sa inyong dalangin si Amah. Si Lord na po ang nakakaalam kung ano ang makakabuti.

Maraming salamat.

EB with Cathee

Umattend kami kanina ni Labs ng eyeball (EB). Na-miss ko ang ganung klaseng EB... yung first time na magmi-meet talaga. At nakakatuwa pag W@Wies/N@Wies ang nag-EB kahit first time magkita-kita ay parang ang tagal ng magkakakilala... chika galore, hehe!

Pati mga anak namin kala mo tagal ng magkakilala. Sa Food Republic kami kanina. Made of glass yung sa side ng Orchard. Yung isang N@Wie natakot at baka mahulog daw ang mga bata. Sabi ko wag sya mag-alala at na-compute na sa design ng building ang strength of material nun. Tawa sya, hehe! Eng'r din daw ba ako. Comp Eng pala sya. ECE naman ako ;)

At naalala ko tuloy ang mommy ko. Noong unang beses na umattend si mommy ng N@W EB, tanong nya kung paano ko nakilala ang mga N@Wies. Sabi ko nakilala ko sa internet... kasabayan ko sa wedding preps. Gulat na gulat ang mommy ko kasi close na close ang mga N@Wies eh sa internet lang daw pala kami nagkakilala, hehe! Palibhasa wala pang internet nung kapanahunan ni mommy ;)

Future

Sabi ko sa journaling ng last layout ko ay worried ako sa future. Pagkalipas ng limang araw, excitement na ang nararamdaman ko. Excited ako sa next 3-5 years ng family life namin. Sana nga pagpalain ni Lord ang aming mga pangarap.

Videos

Na-upload ko na po sa You Tube ang video ni Kenkoy.

Yung isa kumakanta daw sya ng Chinese song. Di ko alam kung totoong Chinese song kasi di ko naman naiintindihan at saka parang paulit-ulit lang, hahaha! Pero kung totoo nga, eh natutunan nya yun sa Chinese class nya.

Ang pangalawang video naman ay gawa gawa nya lang yung kanta. Mahilig kasi itong ikanta kung ano ang nararamdaman at kung ano ang kwento nya. Sana nga lumaking singer at song writer ;)

Kung meron mang interesadong makita ang videos, paki-search na lang po. Ang name ng nag-upload same po sa Yahoo ID ko. O kaya paki-PM na lang ako para ma-share ko ang links.

Salamat :)

New Layout about Me

May 2nd layout na po ako para sa aking All About Me album. Sa mga Friendsters ko (hehe), ang link para makita po ang layout ay nasa Friendster blog ko.

Ang hirap pala mag-share ng layout ng tungkol sa sarili. Parang sa mangilan-ngilang tao lang ako comfortable na i-share yun. At feeling ko sumasagot ako ng slumbook, hehe! Pag lipas kaya ng ilang taon at nabasa ko ang mga pinagsusulat ko ngayon sa scrapbook ko ay matatawa o mahihiya (at mababaduyan) din kaya ako gaya ng reaksyon ko pagkabasa ko sa mga slumbooks na sinagutan ko nung grade school ako? Yan ang aking aalamin ;)

Pero ok din talaga ang scrapbooking. Naa-assess ko ang buhay ko.. ang mga pangarap ko... ang mga paniniwala ko. Mas nagiging meaningful ang buhay. Mas sumasaya ang buhay :)

At yung set of Qs na sinagutan ko ay tinanong ko din kay Labs. Nakakatuwang malaman kung ano ang mga nasa isip ni Labs. At sa aming Q&A ay akala tuloy ni Kenkoy ay nire-review ko ang Papa nya (hawak ko kasi yung paper na kung saan nakasulat ang mga tanong. May hawak din kasi akong papel pag nire-review ko si Kenkoy). May exam din daw ba ang Papa nya, hehe!

Si Kenkoy naman ay nakagawa ng kanyang 1st scrapbook layout para sa kanyang kaibigan. Tinatapos ko kasi ang aking layout para sa kaibigan nya eh sya din daw gagawa. Iniyakan nya pa yung picture na gusto nya. Ayoko kasing ibigay dahil nagupit ko na... napili ko na para sa layout ko. Yun din daw ang gusto nyang picture. Pero binigay ko na rin sa kanya. Pumili na lang ako ng ibang pictures. Nakakatuwa... pinapili ko sya ng papel tapos pumili sya ng embellishment. At dinikit nya ang photo at embellishment sa papel. Sayang lang di ko na-picturan ang kanyang 1st layout.

Ayun, naging bonding moment na ng aming pamilya ang scrapbooking, hee hee :)

Langgam

Naalala ko sa Pinas para di marating ng langgam ang isang bagay ay nilalagyan ng tubig ang paligid ng bagay na yun. At wala ngang nakakatawid na langgam. Patay ang langgam.

Ginawa ko din dito. Nilagyan ko rin ng tubig. Buhay ang langgam. Nakakatawid sila.

Sabi ng flatmate namin "Ibang klase... pati langgam dito sa S'pore ay competitive."

Ako naman ang naisip ko "Siguro malinis talaga ang tubig dito. Sa Pinas madumi ang tubig kaya namamatay ang langgam."

Hwehehe! Kayo ano ang theory nyo?

Gaya Gaya Puto Maya

Babala: nega ang blog entry na ito.

Naranasan nyo na ba na may kakilala o kaibigan kayong feeling nyo eh ginagaya kayo? Sabi nila "Imitation is the highest form of flattery." May pagkakataong nakaka-flatter. Pero may mga pagkakataon din naman na nakaka-inis na.

Naasar talaga ako sa mga gaya-gaya. Nagtataka lang ako kung bakit kaya gusto nila ng may kagaya. Eh ako nga ayoko ng may kagaya. Mas gusto ko yung naiiba.

Sensya na. Vent lang ako sa blog ko. Nakakainis lang.

I Feel Good

Natapos ko na gawin ang layout para sa kaibigang nag-migrate sa US. Matutulog na dapat ako pero kailangan ko lang i-blog muna ito.

Kanina nakatanggap ako ng Friendster message mula sa isang kaibigan/HS classmate. Kung ano ang nilalaman ng email, mababasa po sa blog ni Xands(paki-click na lang ang name ni Xands).

Sobrang natuwa ako. Hindi po ito mutual admiration club pero noon pa man ay talagang mataas na ang paghanga ko sa husay ni Xands sa pagsusulat. Spontaneous sya kung mag-compose ng poem (mapa-Tagalog man o English)... para bang sumusulat lang ng mag-isa ang ballpen, hahaha! Idagdag pa na sya ang Salutatorian namin nung HS. Kaya naman sobrang natuwa akong malaman na naaaliw sya sa mga sinusulat ko. Napakanta ako bigla kanina ng "I feel good... so good..." :)

Sa totoo lang, medyo insecure ako sa mga magagaling mag-English. Pero wala na akong oras para mag-maintain ng blog na English... i-check ko pa ang grammar ko at kung anu-ano pa. Susulat ko na lang kung ano ang gusto kong isulat sa maikling panahon na meron ako kaya eto ang resulta -- Tagalog ang gamit ko.

Nakakatuwa lang talaga. Sa lahat ng mga naaaliw kay Lit Coo, maraming maraming salamat. Sana nga marami pang kakulitan ang mangyari sa buhay ko/namin para lahat tayo ay masaya lagi :)

Kulitan na! :)

Paper Flowers

Kagabi gustong-gusto ko na tapusin ang layout ko pero pagod na ako tapos nangugulo pa si Kenkoy sa mga gamit ko. Mainit na ulo ko kasi di ako makapag-isip ng maayos. Gusto ko talaga yung tahimik... yung ako lang mag-isa habang nagii-scrap.

Kagabi may kailangan akong gawin kaya lumabas muna ako ng bedroom. Pagbalik ko sa room nakita ko si Kenkoy ginalaw na naman ang mga scrapbook materials ko. Mainit na nga ulo ko... muntik ko na masigawan... medyo kinalma ko na lang ang sarili ko at tinanong ko kung ano ang ginagawa nya sa mga "toys" ko.

Ang sagot nya...
"Flowers for you Mama."

Awwwwwwwwwwwwww! Nawala ang init ng ulo ko, hehe! At eto po ang flowers na gawa nya...

*****
Tag ko na rin na backlog ko ito sa scrapbook para di ko makalimutan *wink*

All About Me Album

Sa loob ng 3 yrs ng pagiging scrapbooker ngayon pa lang ako nakagawa ng layout na tungkol sa sarili ko. Kadalasan ang mga mahal ko sa buhay ang ginagawan ko ng layout/album. Panahon na siguro para gawan ko din ng album ang sarili ko ng sa gayon ay mas lalu pa akong makilala ng mga mahal ko sa buhay. At naway sa future generations ng aming pamilya ay makilala ako ng mga apo ko at mga apo sa tuhod (hehe) sa pamamagitan ng album na ito.

Excited ako sa first layout dahil sa wakas girly layout ang gagawin ko. Asus! Kahirap pala. Parang sa sobrang excited ko na magamit ang flowers at malagyan ng ribbon ang layout eh nagkandaloko-loko. Hindi ko nagustuhan ang unang output ko. Ayun, kailangan kong ulitin yung isang portion. Ulit na naman sa pag-cut ng papers, sa pag-stitch at sa paglagay ng flowers. Mainit na ulo ko kasi ilang oras na ako sa isang layout lang. Pero mabuti naman at nagustuhan ko na ang output pagkatapos maremedyuhan.

Aliw ako sa layout na ito dahil sa stitching at dahil nagamit ko din ang isang font based sa art lettering na bigay ni Labs. Pangarap ko na mag-improve pa ako sa art lettering.

This week may isang layout pa ulit ako na gagawin para sa All About Me album. Ito naman ang pa-challenge ni Simply Me para sa kanyang scrap party. Di ko pa nasisimulan ito. Kahit journaling wala pa. Bahala na ulit si Batman.

At ang isa ko pa palang na-realize sa paggawa ng album na ito ay halos wala pala akong solo picture. Wala man lang magka-interest kuhanan ako ng picture. Magpapa-pictorial pa ata ako nito, hehe, joke!

Teachers' Day 2007

Share ko po ang appreciation gifts ni Kenkoy para sa kanyang mga teachers. Back view ito ng choco wrappers.

Sayang lang at late na ng maisip kong mas maganda pala kung si Kenkoy ang nag-sign ng name nya. Tulog na kasi sya nung ginawa ko itong choco wrappers. Sana nagustuhan ng teachers ni Kenkoy ang munting pasasalamat :)

Napagod ako dun...

5 pm nagpunta na ako sa Fuji para magpa-print ng pictures na ii-scrap ko. Pagkatapos bumili ako ng Chippy sa Lucky Plaza then tumuloy na ako sa Fairprice para bumili ng drainage cleaner. 7 pm nasa bahay na ako.

Pagkauwi ko tiningnan na ni Labs yung kitchen namin. Clogged kasi yung sink. Nung nasa Seychelles pa sya sabi ko papa-check na sa tubero. Wag daw. Antayin daw sya at titingnan nya.

Naayos naman ni Labs *clap clap clap... plus 1,000 pogi points, hehe* Mga 3 inches ang diameter ng pipe. At naubos ang 750 grams ng drainage cleaner. Ang hirap pala maging tubero. Napagod ako dun. Ako kasi naglinis lahat pagkatapos matanggal ni Labs yung bara. At kung mahina hina lang ang sikmura mo eh babaligtad talaga at maduduwal ka. Buti na lang cowboy kami ni Labs, hehe!

Akala ko pa naman magagawa ko na ang gift para sa teachers ni Kenkoy. Hayyyyyyy... nawala ang lakas ko. Napagod talaga ako. Eh bakit nagba-blog pa ako kung pagod na ako? Nag-blog muna ako habang inaantay ko na matapos ang labada ko.

Sana naman bukas ay makapag-scrap na ako.