Kenkoy II's 7th Month

Dahil sa tagal ng pag-blog ko ay nalimutan ko na tuloy ang detalye ng 7th month ni Kenkoy II :(

Ang natandaan ko na lang ay:

9.3 kg na ang timbang nya.
1st fall nya ay nung 07 Aug.
1st trip to S'pore Zoo kanina.

Dito na si Mommy

Sya nga pala, dumating na ang Mommy ko nung nakaraang Sabado, July 18. Gusto daw kasi nyang maalagaan si Kenkoy sa nalalapit na heart treatment ni Kenkoy.

Shempre masaya ako at grateful dahil nandito ang Mommy ko at may tutulong sa akin. Naisip ko makakapahinga rin ako. Nakakapag-afternoon nap na nga ako ngayon pero feeling ko di pa rin ako nakakapahinga ng husto. Parang gumulo ang mundo ko. Sanay na kasi ako sa sistema ko sa bahay at sa pag-alaga sa dalawang bata. Ngayon naninibago ako sa mga pangyayari.

Si Kenkoy II dati ay naiiwan ko mag-isa... maglalaro muna sya mag-isa habang inaasikaso ko Kuya nya lalu na kung papasok na sa school si Kenkoy. Ngayon dahil nandito ang Mommy ko ay kadalasan binubuhat sya. Good luck na lang sa akin pag-uwi ni Mommy sa Pinas. Parang biglang sanay na sa buhat si Kenkoy II. Paktay na! At parang ang hirap-hirap alagaan ni Kenkoy II... iyak ng iyak... ang hirap padedehin. Dahil sa pag-asikaso ko kay Kenkoy at pag-asikaso ni Mommy kay Kenkoy II ay na-miss ko bigla ang bunso ko. Kaya pag may oras na ako ang nag-aalaga kay Kenkoy II ay talagang niyayakap at hinahalikan ko sya ng bonggang-bongga, hehe!

Nasira ko pa ang sterilizer kaya dagdag oras sa pagii-sterilize. Paktay na talaga ako :( Bahala na si Batman.

Pero masaya pa din naman dahil nakakapag-kwentuhan kami madalas ni Mommy. Mas close kami ngayong nandito na ako sa S'pore kesa nung nasa Pinas ako.

Sterilizer

Bad trip! Nasira ko ang Avent steam sterilizer ni Kenkoy II. Hindi ko pala nalagyan ng tubig ayun nasira pagka-on ko. Ang dami ko kasing iniisip kanina dahil sabay sabay na trabaho. Lumilipad siguro ang utak ko. Ang lakas talaga ng epekto ng epidural sa akin. Sobrang naging makakalimutin ako :(

Ang nakakainis pa bukod sa balik ako sa old style of sterilizing ay dahil gift yung sterilizer na yun ng Ninong ni Kenkoy II. Nakakainis talaga. Kung pwede lang ulitin ang mga pangyayari.

Gawa pa naman ang steam sterilizer ni Kenkoy. Avent din. Kaso lang dalawang cycle ko ng nilinis with citric acid ay maamoy pa din. At parang naipon na ang dumi. Ayoko na gamitin kasi baka imbes na ma-sterilize ang mga bote ay lalu pang magka-bacteria.

Sa ngayon di ko alam kung bibili pa ng bagong sterilizer o kung magtityaga ako sa pagpapakulo. Ang alam ko lang naiinis talaga ako sa pagkalimot ko. Hayyyyyy!

Kenkoy II's 6th Month

Bilis ng panahon. 6 months na pala agad ang nakalipas. Halos 9 kg na si Kenkoy II. Sa nakalipas na buwan ay nagsimula na syang mag-solids. Ang takaw. Hindi mahirap pakainin dahil walang tinatanggihan. Dapat pag nilagay sya sa high chair ay nakahanda na ang lahat. Madali syang mainip pag wala pa ang pagkain. Hinahablot nya ang spoon at ang bowl nya dahil gusto nya tuloy-tuloy ang pagsubo sa kanya. Di ko lang sya pwedeng iwanan na mag-isa na may laruan dahil lahat sinusubo nya. Hindi na nga sya kuntento sa thumbsucking... pati toe sucking ay hilig na nya ngayon *LOL*

MJ's Memorial

Napuyat ako dahil kay MJ. Pinanood ko kasi ang live telecast ng memorial nya. Nag-start ng 1 am. Sabi ko manonood ako hanggang 2 am lang. Nung alas-dos na sabi ko extend ko hanggang alas-tres. At nung alas-tres na sabi ko hanggang 4 am. Ang ending ay napanood ko ang buong palabas. Ayun, zombie ako kinabukasan :P

Ang ganda ng memorial service. Hanggang sa huling sandali hanep sa entertainment value si MJ. Maraming parts ng service ang naiyak ako. Sa sinabi ng pastor, ni Brooke Shields, ni Paris, marami pa. Pero pinaka-naiyak ako sa sinabi ni Marlon Jackson. Bigla kong naisip ang 2 boys ko. Sana maging ganun din ang brotherhood ni Kenkoy at Kenkoy II lalu na pangarap ni Labs na maging mahilig din sa pag-awit gaya nya ang aming mga anak.

Hayyyy, nakaka-iyak. Sana nga totoo na lang yung tsismis na buhay naman si MJ nang sa ganun ay nakita nya kung gaano naman pala sya kamahal ng mga tao. Sayang lang talaga kung kelan naman wala na sya ay saka naman may tribute. Naisip ko tuloy na mapalad ang Eraserheads nakapag-comeback concert pa sila. Nakita pa nila kung gaano sila kamahal ng mga fans nila di gaya ni MJ. Pero sana kahit wala na si MJ, sana naramdaman nya kung gaano nya napasaya/na-entertain ang maraming tao.

Paalam MJ

Noong nabalitaan kong pumanaw si Michael Jackson ay naiyak ako. Hindi ako fan na fan nya pero kinalakihan ko ang musika nya. Hangang-hanga din ako sa boses nya at galing sa pagsayaw. Gifted talaga.

Hindi ko alam ang tunay na buhay nya. Kung ano nga ba ang tunay nyang nararamdaman at pinagdaanan. Tingin ko lang ay hindi sya ganun kasaya. Sa dami ng pagbabago sa mukha at katawan nya ay mukhang di sya nasiyahan sa kung ano ang binigay sa kanya. Tingin ko lang naman ito. Sayang lang. Ang cute cute pa naman nya nung bata sya. Di bale, sana masaya na sya ngayon.

Naiiyak pa rin ako sa tuwing naririnig ko mga awitin nya at pag napapanood ko sya.

Maraming maraming salamat sa musika MJ :) Be happy now & rest in peace.

Serious Talk

YM stat ko last week ay sad face.

Nalulungkot ako sa tinatakbo ng relasyon ko kay Kenkoy. Malambing na bata sya pero makulit talaga. At di nakikinig. I mean pag may inutos sa kanya makakailang sabi pa muna bago susunod. Antayin pang sumigaw ako o masaktan ko sya bago sumunod. Naiyak na ako. Mali ba ko sa pagpapalaki? Di naman ako nagkulang sa pangaral. O baka naman nasobrahan ako. Narindi na siguro sya sa paulit-ulit na reminder ko (aka sermon, hehe) kaya di na lang nakikinig.

Isa sa features ng Noonan Syndrome ay ang pagiging stubborn. Pero ganun na lang ba yun. Tatanggapin na lang ba namin na ganun nga? Baka naman mai-tatama at madi-disiplina pa namin.

Kagabi kinausap ko si Kenkoy. Di ko namalayan 1 hour na pala akong nagsasalita. 9-10pm paulit-ulit ako sa mga gusto kong ipunto sa kanya. Tapos umiyak na. Panay ang hikbi. Na-realize nya mali daw sya. It's all his fault daw. Sabi ko ok na yun. Tapos na. Wag na lang kako nya ulitin pa. Pati ako naiyak na. Nag-iyakan na kaming mag-ina. Kinalma-kalma ko na kasi bawal sa puso nya ang sobrang iyak. Sabi ko pag di sya nakikinig ibig sabihin di nya kami mahal at di nya kami nire-respeto. Sabi ko mahal na mahal namin sya ng Papa nya kaya tinuturo namin ang tama sa mali. Sabi ko ayoko na ng sumisigaw ako sa bahay. Stressful kako. Ayoko mamatay ng dahil sa stress kako. Magpapakabait na daw sya.

Hay! Sana nga ito na ang solusyon sa problema. Sana nga may magandang changes mula ngayon. Ayokong maging pangit ang childhood memories ni Kenkoy. Ayoko maalala nya na lagi na lang sya napapagalitan at napapalo. Sabi ko makinig na at para titigil na rin ako sa pagsusuway at pagpalo... para happy na lahat. Ok daw. Sorry daw. Binigyan ko din sya ng time na magsalita. Gusto ko kako malaman nasa isip nya at nararamdaman nya. Pina-enumerate ko din yung mga natutunan nya sa pag-uusap namin. Ayos naman. Nagkaintidihan naman kami.

Please Pray for Kenkoy

Marahil alam naman ng karamihan na may congenital heart defect si Kenkoy. Pulmonary Stenosis ang case nya.

Sa July 30 ang scheduled heart treatment nya (balloon valvuloplasty). Humihingi po muli kami ng dalangin mula sa inyong lahat. Paki-dasal naman po kay Lord na pagalingin para maging normal na bata si Kenkoy.

Kwento ko lang. Tumawag ang teacher ni Kenkoy kay Labs bago magpasukan. Tinanong kung nagbakasyon kami sa ibang bansa. Tungkol sa swine flu. Wag daw munang papasok ang mga nagpunta sa affected countries. Di naman kami nag-overseas sabi ni Labs.

Nabanggit na rin ng teacher na panay pa rin daw ang takbo ni Kenkoy pag recess. Bilin kasi ng cardiologist ay bawal yun. Kinausap ko si Kenkoy. Sabi ko wag na syang maglaro sa school. Punta na lang kami sa playground after Sunday Mass. Biglang lumuha. Naluha na rin ako. Naiinggit sa ibang mga bata. Bakit daw sila pwedeng maglaro. Sabi ko may heart problem pa kasi sya. Hayyy! Ang hirap talaga pag may limitations ang anak mo. Doble ang sakit na nararamdaman ng magulang.

Kaya nanalangin ako sa Diyos. At nakikisuyo sa inyong lahat na kung pwede sana paki-request kay Lord na gawing normal ang puso ni Kenkoy.

Maraming maraming salamat :)

Kenkoy II's Check-up

Si Kenkoy II naman ang may check-up. Bakuna lang naman. Ayos din si Kenkoy II. Mukhang mataas ang pain tolerance. Mana sa akin. Pagka-inject, kaunting iyak lang nya tigil din agad.

8.7 kg na sya. Bumigat din pala. Nagdagdag ng 0.4 kg in a month. Akala ko dati ay pumayat kasi parang gumaan. Nasanay na lang siguro ako sa bigat nya. Malapit na mag 9 kg. Saglit na lang ay magiging large size na ang diaper nya.

Nag-start na rin pala sya mag-solids. Ang takaw lang, hehe! Nakakatuwa dahil ang daling pakainin. Parang gutom na gutom lagi, hehe! Di maka-antay sa subo.

Father's Day

Late afternoon na kami nakapag-celebrate kahapon. 3rd Sunday kasi kaya bukod sa Mass sa St. Therese Church ay kumanta pa sina Labs sa Filipino Mass sa Holy Cross Church.

Nood kami ng sine. 2nd movie na ni Kenkoy II. Di naman sya umiyak pero ititigil ko na muna ang pagsama sa kanya sa sinehan. Malakas ang sound. Ang higpit tuloy ng kapit nya sa akin.

Pagtapos ng sine, dinner kami sa Pizza Hut. Simple celebration lang. Masaya naman.

Happy Father's Day Labs :*

Kenkoy's Check-up

Good news! Good news! Thank you Lord :)

Galing kami sa KKH kanina. Ayon sa blood test & ultrasound results ay normal daw si Kenkoy. Ok ang kidney at bladder nya. Ok din ang blood nya.

Mild case Noonan Syndrome nga sabi ng geneticist ni Kenkoy. Annual check-up na lang daw kaya next year na ulit ang balik namin sa kanya.

Kenkoy II's 5th Month

Maraming salamat sa Diyos dahil sa ika-limang buwan ni Kenkoy II, bukod sa jaundice (nung newborn) ay hindi na sya nagkasakit muli. Sipon, ubo, lagnat... kahit ano, wala. Nagkasakit man si Kenkoy ay hindi nahahawa si Kenkoy II. Kahit papaano ay may saysay ang ilang araw kong pagpa-purely breastfeed kay Kenkoy II. Frustrating man na di ko sya napa-breastfeed ng matagal ay salamat pa rin sa Diyos at ok ang immune system ni Kenkoy II. Maraming maraming salamat talaga sa Diyos. Naway lagi Nyang mailayo sa sakit si Kenkoy II ganun na din ang buong pamilya. Pwera usog sana.

Gumaan nga lang si Kenkoy II ngayon :( Tantya ko ay mga nasa 7 kg na lang o baka mas magaan pa. Humina kasi ang milk intake nya tapos malikot na. Kapag inupo ay nakaka-upo na sya. Pag hawak ay kaya na rin nyang tumayo. Mahirap na syang palitan ng diaper ngayon dahil panay ang galaw. Sa buwan na 'to ay hirap akong alagaan sya. Maraming beses na umiiyak na di ko maintindihan kung bakit. Ang hirap ispellengin, hayyyyyyyy! Buti na lang at sem break nina Kenkoy dahil kung hindi ay super-duper stress ang abot ko.

At nga pala, lalo pang humaba ang buhok ni Kenkoy II. Naiirita na sya sa may bandang tenga. Baka gupitan na bago pa mag-1 year old.

Father's Day 2009

Overnight si Labs kagabi sa office. Cut-over daw (kung ano man ibig sabihin nun, hehe) kaya tutok sa system. Ayos ang timing! Nagawa ko ang Father's Day gift namin para sa kanya :)

Sa wakas nakapag-scrapbook din ako after ko manganak. Yahoooo! Sarap ng feeling. 5th anniv ko sa hobby na ito. Father's Day 2004 ang first layout ko. At mula noon sinisiguro kong may Father's Day layout para kay Labs taun-taon. Kaya sa ngayon may 6 Father's Day layouts na. Nakakatuwa tingnan ang layouts. Parang kailan lang yung mga yun. Toddler pa si Kenkoy. Ngayon grade schooler na si Kenkoy plus may bago pang baby, si Kenkoy II. Ang bilis talaga ng panahon.

Kwento ko na rin. Habang dine-design ko ang layout panay ang suggest ni Kenkoy. Sabi pa nya yung word na "love" (father's love kasi ang title ng layout) eh dun ko daw ilagay sa pictures nya. Wag daw kay Kenkoy II. Marami pa syang ibang suggestions na binanggit. Nadi-distract nga lang ako kaya sabi ko sa kanya next time gumawa sya ng sarili nyang layout para masunod yung design na gusto nya. Pero sinunod ko na rin yung gusto nyang mangyari na ilagay ko sa pictures nya yung word na "love". Baka magtampo eh. Ayun, tuwa sya sa output. Ang ganda daw, weeeeeeeeeeee!

Sabi din ni Labs, ang ganda :) Ayun, naka-display yung layout sa workstation ni Labs sa office nya. Weeeeeeee!

Labs, advance happy Father's Day sa iyo *mwahhhhh*

Conversation with Kenkoy

Dati sabi ni Kenkoy buti daw si Bruce Wayne mayaman ang parents, hehe!

Tapos kanina...

Kenkoy: We are poor. Why is it that we are not rich?
Lit Coo: It's ok. We're happy anyway. Not all rich people are happy. Why do you want to be rich? You have everything you need. You have food. You have clothes. You have toys. You go to school. What else do you want?
Kenkoy: Ikea bed.

Matagal na kasi nya gusto yun. Double deck bed. Maganda nga naman yun. At saka gusto nya para sa kanilang magkapatid.

Lit Coo: Do you want, I'll give you to rich parents?

Tapos hinug ako ni Kenkoy sabay sabing...

"Mama, I don't want. I'm ok now. I'm happy."

Weeeeeeeee! Sarap ng yakap. At shempre mas masarap malaman na di kami pagpapalit ni Kenkoy sa karangyaan.


***
Sabi naman ni Labs. Dapat daw sinagot ko:
"We are not poor. But we are not rich either."

The *toot* Brothers

Last month sabi ko kay Kenkoy na ang naka-imbento ng eroplano ay ang Wright Brothers. Ano naman kaya kako ang mai-imbento o magagawa ng *toot* Brothers (sila ni Kenkoy II). Nag-enumerate sya ng mga bagay-bagay... ref, washing machine, etc. Sabi ko meron na nun. Eh ang daya naman daw at meron naman na daw halos lahat ngayon. Sabi ko mag-isip pa sya.

Sabi nya "Ah! I'll make the Philippines nice & clean again." (Parang pulitiko lang, hahaha!)

"I'll put trash bins everywhere." (At balak pang maging MMDA Chairman. BF, may papalit na po ata sa posisyon nyo, hahaha!)

Sabi ko mahirap yung plano nya. Sagot naman nya...

"That's why you must teach me Tagalog so Filipinos will understand me." (Ayan, at pine-pressure na talaga ko ng anak ko, hahaha! Sabi ko naman eh nakaka-intindi naman ang mga Pinoy ng English... lulusot pa eh, hwehehe!)

Yun po ang pangarap ng aking pitong-taong gulang na anak para sa ating Lupang Hinirang :)