Pangatlong baby tooth ni Kenkoy natanggal na kanina. Nalunok nga lang nya. Nabigyan sya ng chocolate cupcake ng teacher nya bilang prize dahil good boy daw sya. Ayun, akala nya daw ay nuts sa cake na kinakain nya yung nginuya at nilunok nya. Ngipin pala nya yun, hehe!
Friday, March 13, 2009
Wednesday, March 11, 2009
Kenkoy II's 2nd Month
6 kg na si Kenkoy II. Nakakatulog na sya ng straight sa gabi. Kung magising man ay dede lang tapos tulog na ulit. Medyo gamay ko na ang body clock nya. At paborito ko syang pagmasdan pag pinapatulog dahil sa dami ng iba't-ibang facial expressions nya *kaaliw* Gumagawa na rin sya ng iba't-ibang sounds pag kinakausap... makwento sya... di pa nga lang maintindihan ang kwento nya *LOL*
Tuesday, March 10, 2009
Special Child
Check up ni Kenkoy sa cardiologist noong March 04. Pag tingin kay Kenkoy ay sabi baka daw may Noonan syndrome si Kenkoy. Ni-refer nya kami sa isang Geneticist para mas lalung ma-check si Kenkoy. End of March ang appointment namin sa Geneticist. Pero kahit wala pa ang result ng check-up/assessment ay kilala ko naman ang anak ko. Most likely ay positive based sa mga nakalagay sa internet. Aware ako na may special needs si Kenkoy. Ramdam na ramdam ko yun nung dumating si Kenkoy II. Nung only child si Kenkoy ay ok pa dahil marami pa akong oras pero ngayong dalawa na sila ay hati na ang oras ko.
Bago pa man sabihin ng cardiologist na possible ang Noonan syndrome ay nagri-research na ako sa internet. Alam ko ngang may kakaiba sa anak ko. Madalas ako nakakarinig sa ibang tao na nai-spoil daw kasi si Kenkoy. Sa isip-isip ko anong pagii-spoil ba ang pinagsasabi ng mga ito. Nakakainis lang makarinig ng mga ganung comment.
Tapos eto na nga lumabas ang possible Noonan syndrome. Ngayon ko lang nalaman ang genetic disorder na ito. At ngayon naiintindihan ko na rin kung bakit ganito ang anak ko.
Matagal kumain si Kenkoy. Nahihirapan syang lumunok. Kadalasan umaabot ng 2 hours bago nya maubos ang pagkain nya. Pinagtityagaan namin yun. Ang mas masakit lang dun pag may ibang taong pinagtatawanan sya. O kaya tinatanong bakit ganun sya. Wala akong maisagot. Ngayon alam ko na ang sagot.
Mahirap din pasunurin si Kenkoy. Makakailang sabi bago sumunod kaya nakakaubos ng pasensya. Ngayon naiintindihan ko na kung bakit.
Ganunpaman, malambing si Kenkoy. At average naman sya sa school. Kung mas matuturuan at mas matututukan ay pwedeng-pwede pa syang mag-above average. Nae-enjoy nya ang pag-aaral at wala namang negative feedback mula sa teachers nya.
Hayyyy. Ayun, si Kenkoy pala ang special child. Naalala ko lang na nung buntis ako kay Kenkoy II, halos gabi gabi pinagdarasal ni Kenkoy ang kapatid nya na sana healthy si Kenkoy II. Nakakaiyak lang ding isipin na sa pagdarasal nya para sa kapatid nya ay sya pala ang may special needs. Nai-prepare na ako ni Lord nung pinagbubuntis ko si Kenkoy II. At saka naisip ko rin parang lahat naman ng tao may kanya-kanyang disorder gaya ko na OCD naman. Tinatanggap ko si Kenkoy sa kung ano sya... patuloy ko siyang iintindihin at mamahalin. Ok na ring malaman ang condition ni Kenkoy para mas maintindihan namin sya... para malaman namin kung ano ang mas tamang pag-aalaga sa kanya. Dalangin ko lang ay sana maging normal pa rin ang buhay para kay Kenkoy. Sana maging masaya sya at maging meaningful ang buhay nya.
Tanong ko lang sa mga magulang na may special child din. Wala pa kasi akong sinasalihang support group. Mga tanong ko...
Dapat bang malaman ng bata ang condition nya?
Dapat pa bang ipaalam sa iba ang condition nya lalu na sa mga nangungutya at pinagtatawanan sya? (Baka sakaling mas lumawak ang pangunawa nila. Pero ayoko namang kaawaan si Kenkoy. Gusto ko lang na mas maintindihan sya ng iba.)
Salamat po sa mga magiging sagot. Ayan na lang po muna at di ko maalala ang iba ko pang mga tanong. Ang dami kong tanong kaso biglang nawala ngayon. Umiral na naman ang pagkamalimutin ko *wink*
Bago pa man sabihin ng cardiologist na possible ang Noonan syndrome ay nagri-research na ako sa internet. Alam ko ngang may kakaiba sa anak ko. Madalas ako nakakarinig sa ibang tao na nai-spoil daw kasi si Kenkoy. Sa isip-isip ko anong pagii-spoil ba ang pinagsasabi ng mga ito. Nakakainis lang makarinig ng mga ganung comment.
Tapos eto na nga lumabas ang possible Noonan syndrome. Ngayon ko lang nalaman ang genetic disorder na ito. At ngayon naiintindihan ko na rin kung bakit ganito ang anak ko.
Matagal kumain si Kenkoy. Nahihirapan syang lumunok. Kadalasan umaabot ng 2 hours bago nya maubos ang pagkain nya. Pinagtityagaan namin yun. Ang mas masakit lang dun pag may ibang taong pinagtatawanan sya. O kaya tinatanong bakit ganun sya. Wala akong maisagot. Ngayon alam ko na ang sagot.
Mahirap din pasunurin si Kenkoy. Makakailang sabi bago sumunod kaya nakakaubos ng pasensya. Ngayon naiintindihan ko na kung bakit.
Ganunpaman, malambing si Kenkoy. At average naman sya sa school. Kung mas matuturuan at mas matututukan ay pwedeng-pwede pa syang mag-above average. Nae-enjoy nya ang pag-aaral at wala namang negative feedback mula sa teachers nya.
Hayyyy. Ayun, si Kenkoy pala ang special child. Naalala ko lang na nung buntis ako kay Kenkoy II, halos gabi gabi pinagdarasal ni Kenkoy ang kapatid nya na sana healthy si Kenkoy II. Nakakaiyak lang ding isipin na sa pagdarasal nya para sa kapatid nya ay sya pala ang may special needs. Nai-prepare na ako ni Lord nung pinagbubuntis ko si Kenkoy II. At saka naisip ko rin parang lahat naman ng tao may kanya-kanyang disorder gaya ko na OCD naman. Tinatanggap ko si Kenkoy sa kung ano sya... patuloy ko siyang iintindihin at mamahalin. Ok na ring malaman ang condition ni Kenkoy para mas maintindihan namin sya... para malaman namin kung ano ang mas tamang pag-aalaga sa kanya. Dalangin ko lang ay sana maging normal pa rin ang buhay para kay Kenkoy. Sana maging masaya sya at maging meaningful ang buhay nya.
Tanong ko lang sa mga magulang na may special child din. Wala pa kasi akong sinasalihang support group. Mga tanong ko...
Dapat bang malaman ng bata ang condition nya?
Dapat pa bang ipaalam sa iba ang condition nya lalu na sa mga nangungutya at pinagtatawanan sya? (Baka sakaling mas lumawak ang pangunawa nila. Pero ayoko namang kaawaan si Kenkoy. Gusto ko lang na mas maintindihan sya ng iba.)
Salamat po sa mga magiging sagot. Ayan na lang po muna at di ko maalala ang iba ko pang mga tanong. Ang dami kong tanong kaso biglang nawala ngayon. Umiral na naman ang pagkamalimutin ko *wink*
Monday, March 09, 2009
Angels on Earth
Ako ay naniniwalang may pinapadala ang Diyos na mga tao para tulungan tayo sa mga pagkakataong kailangang kailangan natin ng tulong. Ang tawag ko sa kanila ay mga anghel.
Noong Feb 16 pumunta ako sa Philippine Embassy para i-apply ng passport si Kenkoy II. First time kong mag-bus papunta dun. Ang siste, naligaw ako, hahaha! Tiningnan ko pa naman sa internet ang direction papunta dun. Malapit lang sa flat namin ang embassy. Isang sakay lang at mga 20 mins lang na travel time by bus kasama na pag-antay sa bus at paglalakad. Ang kaso lang isang bus stop pa pala ang layo kesa sa nakalagay sa internet na bababaan ko. Ilang minuto rin akong naglakad lakad. Nagdadasal na rin ako na sana makita ko ang Nassim Road. Kakalakad ko ay may nakasalubong akong isang Filipina. Naliligaw din sya. Sa isip-isip ko hulog sya ng langit. Binati kasi nya agad ako at nag-Tagalog. Kung Filipino daw ba ako. Eh bihirang mangyari yun dahil ang kadalasan ay mas napagkakamalan akong Chinese kesa Filipina. Sabi ko naman ay oo, Pinoy ako. San daw ba yung Michael Street ata yun. Sabi ko sensya na at di ko rin alam eh. Nagtanong naman ako kung saan ang embassy. Naituro nya sa akin. Masayang masaya ako dahil natulungan nya ako. Sayang lang at di ko sya natulungan. Pinag-pray ko na lang na mahanap nya rin yung pupuntahan nya.
Isang anghel pa lang yun. May isa pa.
Mula ng umuwi si Mommy sa Pinas ay kailangan kong isama si Kenkoy II sa pick-up point ng school bus ni Kenkoy tuwing ihahatid at susunduin ko si Kenkoy. May isang Filipina na hinahatid sundo rin nya ang alaga nyang local. Nakakatuwa sya. Ang pangalan nya ay Lorena. Sya na nagdadala ng bag ni Kenkoy hanggang sa makasakay si Kenkoy sa bus nya. Tapos kanina ay malakas ang ulan. Natatakot nga ako at baka magkasakit si Kenkoy II dahil mahangin at malakas talaga ang ulan. Pero wala akong choice. Di ko sya maiwan ng mag-isa dito sa flat. Akalain nyong paglabas namin ng flat ay parating si Lorena. Dadaanan daw nila si Kenkoy para di ko na raw kailangang bumaba. Malakas daw ang ulan kaya naisipan nyang daanan si Kenkoy. Buti daw at pumayag naman ang alaga nya. Salamat talaga sa kanya. Salamat din sa Diyos. Nakakatuwa ang mga tulong Niya sa amin. Nakakatuwa din ang mga Kababayan na handang handang tumulong. Pagpalain nawa sila ni Lord.
Noong Feb 16 pumunta ako sa Philippine Embassy para i-apply ng passport si Kenkoy II. First time kong mag-bus papunta dun. Ang siste, naligaw ako, hahaha! Tiningnan ko pa naman sa internet ang direction papunta dun. Malapit lang sa flat namin ang embassy. Isang sakay lang at mga 20 mins lang na travel time by bus kasama na pag-antay sa bus at paglalakad. Ang kaso lang isang bus stop pa pala ang layo kesa sa nakalagay sa internet na bababaan ko. Ilang minuto rin akong naglakad lakad. Nagdadasal na rin ako na sana makita ko ang Nassim Road. Kakalakad ko ay may nakasalubong akong isang Filipina. Naliligaw din sya. Sa isip-isip ko hulog sya ng langit. Binati kasi nya agad ako at nag-Tagalog. Kung Filipino daw ba ako. Eh bihirang mangyari yun dahil ang kadalasan ay mas napagkakamalan akong Chinese kesa Filipina. Sabi ko naman ay oo, Pinoy ako. San daw ba yung Michael Street ata yun. Sabi ko sensya na at di ko rin alam eh. Nagtanong naman ako kung saan ang embassy. Naituro nya sa akin. Masayang masaya ako dahil natulungan nya ako. Sayang lang at di ko sya natulungan. Pinag-pray ko na lang na mahanap nya rin yung pupuntahan nya.
Isang anghel pa lang yun. May isa pa.
Mula ng umuwi si Mommy sa Pinas ay kailangan kong isama si Kenkoy II sa pick-up point ng school bus ni Kenkoy tuwing ihahatid at susunduin ko si Kenkoy. May isang Filipina na hinahatid sundo rin nya ang alaga nyang local. Nakakatuwa sya. Ang pangalan nya ay Lorena. Sya na nagdadala ng bag ni Kenkoy hanggang sa makasakay si Kenkoy sa bus nya. Tapos kanina ay malakas ang ulan. Natatakot nga ako at baka magkasakit si Kenkoy II dahil mahangin at malakas talaga ang ulan. Pero wala akong choice. Di ko sya maiwan ng mag-isa dito sa flat. Akalain nyong paglabas namin ng flat ay parating si Lorena. Dadaanan daw nila si Kenkoy para di ko na raw kailangang bumaba. Malakas daw ang ulan kaya naisipan nyang daanan si Kenkoy. Buti daw at pumayag naman ang alaga nya. Salamat talaga sa kanya. Salamat din sa Diyos. Nakakatuwa ang mga tulong Niya sa amin. Nakakatuwa din ang mga Kababayan na handang handang tumulong. Pagpalain nawa sila ni Lord.
Sunday, March 08, 2009
Photo Shoot
Kenkoy II had his 1st photo shoot yesterday. Exactly 8 weeks old na sya kahapon. Gaya ng dati enjoy mag-pictorial. At ang galing lang ng photographer-friend namin na si Rey (aka Masteroppuppets)... dahil sa mga shots nya ay hitsurang behaved na behaved si Kenkoy II... di halatang nagwala si Kenkoy II sa photo shoot, hahaha!
Yayyyy! Salamat naman at may family pics na kami na kasama si Kenkoy II. Salamat din kay Labs dahil this time ay pumayag magpa-pictorial. Na-deprive kasi ako sa maternity pictorial. Di ko napapayag si Labs, hehe!
Bisita na lang po kayo sa Friendster account ni Lit Coo para makita ilang pictures namin na kuha sa shoot kahapon. March 7 Photo Shoot po ang name ng album.
Maraming salamat :)
Yayyyy! Salamat naman at may family pics na kami na kasama si Kenkoy II. Salamat din kay Labs dahil this time ay pumayag magpa-pictorial. Na-deprive kasi ako sa maternity pictorial. Di ko napapayag si Labs, hehe!
Bisita na lang po kayo sa Friendster account ni Lit Coo para makita ilang pictures namin na kuha sa shoot kahapon. March 7 Photo Shoot po ang name ng album.
Maraming salamat :)
Wednesday, February 25, 2009
Healed
Gumaling na nga pala kaming lahat (Kenkoy, Labs at si Mommy sa sore eyes, si Kenkoy II sa jaundice at ako naman sa wound infection, hemorrhoids & diarrhea). Salamat kay Bro (*May Bukas Pa mode*, hehe). Pinagaling kami ni Bro.
At may isa pang bonus si Bro. Kanina may natanggap akong cheke mula sa hospital. Binabalik nila yung binayad namin noong na-confine ako dahil sa infection. Di namin ito inaasahan. Malaking bagay yung cheke para sa amin. Actually, nung na-confine ako nasa isip ko na na di dapat kami magbayad. Feeling ko kasi pagkapanganak ko ay na-discharge ako na may infection na. Ang sakit kasi talaga. Di ako maka-upo sa sakit. Hirap na hirap din akong bumangon dahil sa sakit. Akala ko naman dahil sa hemorrhoids. Yung tahi ko pala ang sumasakit. Kaso feeling ko lang yun... hindi ako sigurado. At saka baka may mali din akong nagawa kaya nagka-infection ako.
Pero eto nga at may refund kaming nakuha kahit di kami nag-request ng refund sa hospital. Wala ring explanation kung bakit may refund. Baka dahil may infection na nga ako pagkapanganak. O baka ganun talaga pag within a week eh nagkasakit agad na related sa panganganak. Di ko talaga alam kung bakit may refund. Nakuha siguro sa dasal, hehe! Naalala ko nun umiiyak ako sa hospital dahil di ko maalagaan ang pamilya ko. Hinang hina ako sa panganganak. Na-miss ko bigla si Kenkoy. Pumapasok sya sa school pero hindi ako ang nag-aasikaso sa kanya. Na-miss ko syang alagaan. Si Kenkoy II di ko rin maalagaan ng ayos. Hindi sapat ang lakas ko. Tapos dagdag worries pa na ang daming gastusin dahil sabay sabay kaming nagkasakit. Muli, si Lord ang takbuhan. Ang resulta: wala kaming nilabas na cash sa pagkaka-confine namin ni Kenkoy II. Mula sa panganganak hanggang sa jaundice ni Kenkoy II at sa infection ko. Lahat nabawas sa Medisave ni Labs. Sobra sobra pa ang Medisave ni Labs. At ngayon nga ay may refund pa. Ang galing talaga ni Lord. Good Provider talaga :)
Thank You Lord :)
At may isa pang bonus si Bro. Kanina may natanggap akong cheke mula sa hospital. Binabalik nila yung binayad namin noong na-confine ako dahil sa infection. Di namin ito inaasahan. Malaking bagay yung cheke para sa amin. Actually, nung na-confine ako nasa isip ko na na di dapat kami magbayad. Feeling ko kasi pagkapanganak ko ay na-discharge ako na may infection na. Ang sakit kasi talaga. Di ako maka-upo sa sakit. Hirap na hirap din akong bumangon dahil sa sakit. Akala ko naman dahil sa hemorrhoids. Yung tahi ko pala ang sumasakit. Kaso feeling ko lang yun... hindi ako sigurado. At saka baka may mali din akong nagawa kaya nagka-infection ako.
Pero eto nga at may refund kaming nakuha kahit di kami nag-request ng refund sa hospital. Wala ring explanation kung bakit may refund. Baka dahil may infection na nga ako pagkapanganak. O baka ganun talaga pag within a week eh nagkasakit agad na related sa panganganak. Di ko talaga alam kung bakit may refund. Nakuha siguro sa dasal, hehe! Naalala ko nun umiiyak ako sa hospital dahil di ko maalagaan ang pamilya ko. Hinang hina ako sa panganganak. Na-miss ko bigla si Kenkoy. Pumapasok sya sa school pero hindi ako ang nag-aasikaso sa kanya. Na-miss ko syang alagaan. Si Kenkoy II di ko rin maalagaan ng ayos. Hindi sapat ang lakas ko. Tapos dagdag worries pa na ang daming gastusin dahil sabay sabay kaming nagkasakit. Muli, si Lord ang takbuhan. Ang resulta: wala kaming nilabas na cash sa pagkaka-confine namin ni Kenkoy II. Mula sa panganganak hanggang sa jaundice ni Kenkoy II at sa infection ko. Lahat nabawas sa Medisave ni Labs. Sobra sobra pa ang Medisave ni Labs. At ngayon nga ay may refund pa. Ang galing talaga ni Lord. Good Provider talaga :)
Thank You Lord :)
Tuesday, February 24, 2009
Busy
Bumalik na kahapon sa Pilipinas ang mommy ko. Tapos na ang 6 weeks na pag-stay nya dito sa Singapore para alagaan ako at ang pamilya ko. Laking pasasalamat ko talaga sa mommy ko. Salamat din sa Diyos at binigyan Niya ako ng mommy na gaya ng mommy ko.
First day ko ngayon na walang katuwang sa pag-aalaga sa dalawang bata at sa mga gawaing bahay. Toxic... grabe! 24/7 hands-on mommy duties... sleep-deprived... at gabi na di pa ako nakakapag-shower, wahhhh. Pag pupunta na kasi ako sa bathroom biglang magigising naman si Kenkoy II eh wala namang ibang mag-aalaga dahil OT si Labs. Bukas nga magsho-shower na ako bago pa pumasok si Labs sa work.
Nakakapagod. Lord, more strength & patience nga po *wink*
Monday, February 23, 2009
Baby Passport
Kahapon pumayag si Labs na bumili ako ng cabinet. Tuwang-tuwa ako kasi nasa wishlist ko yun. At dahil may bagong cabinet shempre pa masipag akong naglinis ng gamit namin. At dahil na rin sa paglilinis ay nakita ko bigla ang... tadan... ang 1st passport ni Kenkoy :) Tuwang-tuwa ulit ako. Matagal ko ding hinanap yun at sabi na nga ba kung kailan hindi hinahanap saka sya magpapakita ;) Ang saya-saya ko at sobrang pasasalamat sa Diyos. Kumpleto na rin ang Baby Book ni Kenkoy. Nailagay ko na ang passport sa First Plane Ride layout. May space naman akong iniwan sa layout para talaga sa passport. Umasa talaga ko na mahahanap ko din ang 1st passport ni Kenkoy.
Pagkagaling sa school ay pinakita ko ang passport kay Kenkoy. Masaya si Kenkoy tapos pinakita nya kay Kenkoy II. Sabi ni Labs "Look at the name." Pagkabasa eh saka lang na-realize ni Kenkoy na sa kanya pala ang passport. Ang akala nya kay Kenkoy II. Magkamukha daw sila. Pinakita ko rin ang passport sa flatmate namin. Sabi ko hulaan nya kung sino yung nasa picture. Sagot nya "Shempre si Kenkoy II." Nyahaha! Sabi ko naman "Si Kenkoy yan." Pagkakita nya sa name ay kay Kenkoy nga. Magkamukha daw. I therefore conclude (hwehehe)... at tama si Labs... na magkamukha nga si Kenkoy at Kenkoy II.
Pagkagaling sa school ay pinakita ko ang passport kay Kenkoy. Masaya si Kenkoy tapos pinakita nya kay Kenkoy II. Sabi ni Labs "Look at the name." Pagkabasa eh saka lang na-realize ni Kenkoy na sa kanya pala ang passport. Ang akala nya kay Kenkoy II. Magkamukha daw sila. Pinakita ko rin ang passport sa flatmate namin. Sabi ko hulaan nya kung sino yung nasa picture. Sagot nya "Shempre si Kenkoy II." Nyahaha! Sabi ko naman "Si Kenkoy yan." Pagkakita nya sa name ay kay Kenkoy nga. Magkamukha daw. I therefore conclude (hwehehe)... at tama si Labs... na magkamukha nga si Kenkoy at Kenkoy II.
Wednesday, February 11, 2009
Kenkoy II's 1st Month
1 month old na si Kenkoy II. 5 kg na sya. 2 kg ang ibinigat nya mula ng ipinanganak. Biglang hindi na agad sya mukhang newborn baby. Ang lakas dumede. Pang 3-6 months na ang naco-consume nyang milk. Hirap akong maka-adjust sa sked nya dahil every hour gising para dumede. Sakit sa ulo dahil putol putol tuloy ang tulog ko. At malapit na bumalik sa Pinas ang mommy ko. Goodluck na lang sa akin kung paano ako makaka-adjust agad.
Ilang pictures uploaded po sa Friendster account ni Lit Coo. Salamat.
Sunday, February 08, 2009
Bungi ulit
Bungi na naman si Kenkoy. Kagabi ay pinakita nya sa akin na umuuga na ang ngipin nya sa baba. Kanina habang tinu-toothbrush-an sya ng Papa nya ay di nya namalayang natanggal na pala. Tawa pa rin ng tawa si Kenkoy dahil nakikipagharutan kay Labs. Samantalang patagong nai-abot na sa akin ni Labs ang ngipin. Tapos sabi ko kay Kenkoy ay mag-smile sya sa salamin. Ayun, saka nya lang nakitang wala na pala ang ngipin nya sa baba. Di naman sya umiyak.
Saturday, January 31, 2009
Kenkoy II's Baptism
Christian na si Kenkoy II :)
21 days old si Kenkoy II ng mabinyagan kanina (younger si Kenkoy noong nabinyagan... 19 days old naman si Kenkoy sa binyag nya). Wala ring kasabay sa binyag si Kenkoy II gaya ng Kuya nya. Happy ako dahil ang ganda ng ceremony. Sayang lang hindi kami nakapag-hire ng professional photographer. Kaunti lang tuloy ang pictures na scrapbook material :( Sayang... kung pwede sanang ako na lang ang kumuha ng pics kaso hindi pwede dahil kailangan ako sa ceremony.
Simpleng selebrasyon ang naganap. Dalawang Ninong ang nakadalo, ang pamilya nila, pamilya namin at isang family friend.
6 ang godparents ni Kenkoy II. Ninang ang tatlong younger sisters ko (na nasa Pinas lahat). Ninong naman ang isang College org mate namin ni Labs, ang isa sa mga ka-tropa namin noong College (na US based) at isang ka-choir ni Labs. Kaya bale dalawang Ninong lang ang present sa binyag.
Birthday din pala ni Labs ngayon kaya double celebration.
Ilang pictures uploaded po sa Friendster account ni Lit Coo.
Monday, January 26, 2009
Birthing Story
Sa wakas nagka-time din ako para ma-kwento ang experience ko sa panganganak kay Kenkoy II.
Magkaibang-magkaiba ang experience ko kay Kenkoy at kay Kenkoy II. Kung paanong walang kahirap-hirap kay Kenkoy ay sya namang hirap kay Kenkoy II. There's really power in our words. Nabanggit/naisip ko dati na mukhang ngayon ako makakaranas ng hirap sa panganganak. Nangyari nga, wahhhhh!
Ok eto na po ang kwento...
1 am -- Pagkatapos namin manood ni Labs ng Dr. House, pag-CR ko ay napansin kong may dugo na sa pantyliner ko. Pero wala pang contraction o kung meron man ay kaya ko pa. Dali-daling hinanda ko ang bag namin ni Kenkoy II kasi hindi pa naka-ready. Nag-shower na rin ako. Tapos antay-antay sa contractions. Tolerable pa rin ang pain.
4 am -- Ginising ko na si Labs. Sabi ko mag-shower na sya kasi baka anytime pumunta na kami sa hospital. Tolerable pa rin ang pain kaya sabi ko matulog na lang ulit sya.
Nakapag-breakfast at lunch na kami eh wala pa rin ang regular contractions na inaantay ko. Gusto ko sana antayin ang matinding contractions bago pumunta ng hospital kaso naiisip ko sabi ng OB punta daw ako sa hospital pag may bleeding. At di ko rin alam kung ok pa ang amniotic fluid ko. Baka matagal na pala akong nagli-leak eh di ko alam. Pumunta na rin kami sa hospital kahit kaya ko pa ang contractions.
2 pm to 3 pm -- Sabi ng nurse ay 30 mins daw imo-monitor heartbeat ni Kenkoy II at ang contractions ko. Antay naman ako. Wala akong suot na relo kaya di ko maorasan pero parang ang tagal naman kako ng 30 mins. Pagbalik ng nurse, nag-sorry. Nalimutan ata ako (hehe). 1 hour na pala ako dun kaya pala parang ang tagal tagal. Dumating na ang isang OB, pag-IE sa akin 3 cm na daw ako. Pwede na daw ako manganak that day kung gusto ko raw. Kala ko naman saglit na lang na parang kay Kenkoy na 2 hrs pagka-admit ay nanganak na ako. Eh di sabi ko ok, sige. 4 pm -- Na-admit na ako. Pinatuloy kami sa delivery suite. Ang ganda. Parang ang sosi, hehe! Hindi kasi ako nag-tanong tanong bago manganak kaya dun ko lang din nalaman na pwede pala ang asawa sa loob ng delivery suite. At ang wedding ring pwede palang suot. Iniwan ko pa naman sa bahay kasi baka kako mawala pag pinatanggal sa akin. Nung nanganak kasi ako kay Kenkoy ay pinatanggal wedding ring at eyeglasses ko.
5 pm -- Pinutok na nila ang water bag ko. Susme! Ang daming tubig pala nun. Di ko rin alam kasi di ko na-experience kay Kenkoy yun.
5 pm to 8 pm -- Eto na ang sobrang sakit at hirap. Nagsimula na ang contractions. Parang every 5 mins for 3 hours may contractions. At ang sakit. Di ganun kasakit nung kay Kenkoy. Siguro pagod lang din talaga ko at saka puyat (although nakatulog naman ako pero pagising gising) dahil inaabangan ko ang contractions ko mula pa ala-una ng madaling araw. Nandun lang ako sa bed. Di ako pwede tumayo kasi naka-monitor na heartbeat ni Kenkoy II at ang contractions ko. Katabi ko si Labs pero naka-online at ka-chat ang bestfriend nya. Oh di ba? Hehe! Di naman daw kasi nya alam na hirap na hirap na ako. Akala daw nya ay wala lang sa akin kasi di naman daw ako mukhang nahihirapan. Tahimik lang kasi ako. Di ako yung tipong sumisigaw habang nagla-labor. Di alam ni Labs ay namimilipit na ako sa sakit for 3 hours.
Magkaibang-magkaiba ang experience ko kay Kenkoy at kay Kenkoy II. Kung paanong walang kahirap-hirap kay Kenkoy ay sya namang hirap kay Kenkoy II. There's really power in our words. Nabanggit/naisip ko dati na mukhang ngayon ako makakaranas ng hirap sa panganganak. Nangyari nga, wahhhhh!
Ok eto na po ang kwento...
1 am -- Pagkatapos namin manood ni Labs ng Dr. House, pag-CR ko ay napansin kong may dugo na sa pantyliner ko. Pero wala pang contraction o kung meron man ay kaya ko pa. Dali-daling hinanda ko ang bag namin ni Kenkoy II kasi hindi pa naka-ready. Nag-shower na rin ako. Tapos antay-antay sa contractions. Tolerable pa rin ang pain.
4 am -- Ginising ko na si Labs. Sabi ko mag-shower na sya kasi baka anytime pumunta na kami sa hospital. Tolerable pa rin ang pain kaya sabi ko matulog na lang ulit sya.
Nakapag-breakfast at lunch na kami eh wala pa rin ang regular contractions na inaantay ko. Gusto ko sana antayin ang matinding contractions bago pumunta ng hospital kaso naiisip ko sabi ng OB punta daw ako sa hospital pag may bleeding. At di ko rin alam kung ok pa ang amniotic fluid ko. Baka matagal na pala akong nagli-leak eh di ko alam. Pumunta na rin kami sa hospital kahit kaya ko pa ang contractions.
2 pm to 3 pm -- Sabi ng nurse ay 30 mins daw imo-monitor heartbeat ni Kenkoy II at ang contractions ko. Antay naman ako. Wala akong suot na relo kaya di ko maorasan pero parang ang tagal naman kako ng 30 mins. Pagbalik ng nurse, nag-sorry. Nalimutan ata ako (hehe). 1 hour na pala ako dun kaya pala parang ang tagal tagal. Dumating na ang isang OB, pag-IE sa akin 3 cm na daw ako. Pwede na daw ako manganak that day kung gusto ko raw. Kala ko naman saglit na lang na parang kay Kenkoy na 2 hrs pagka-admit ay nanganak na ako. Eh di sabi ko ok, sige. 4 pm -- Na-admit na ako. Pinatuloy kami sa delivery suite. Ang ganda. Parang ang sosi, hehe! Hindi kasi ako nag-tanong tanong bago manganak kaya dun ko lang din nalaman na pwede pala ang asawa sa loob ng delivery suite. At ang wedding ring pwede palang suot. Iniwan ko pa naman sa bahay kasi baka kako mawala pag pinatanggal sa akin. Nung nanganak kasi ako kay Kenkoy ay pinatanggal wedding ring at eyeglasses ko.
5 pm -- Pinutok na nila ang water bag ko. Susme! Ang daming tubig pala nun. Di ko rin alam kasi di ko na-experience kay Kenkoy yun.
5 pm to 8 pm -- Eto na ang sobrang sakit at hirap. Nagsimula na ang contractions. Parang every 5 mins for 3 hours may contractions. At ang sakit. Di ganun kasakit nung kay Kenkoy. Siguro pagod lang din talaga ko at saka puyat (although nakatulog naman ako pero pagising gising) dahil inaabangan ko ang contractions ko mula pa ala-una ng madaling araw. Nandun lang ako sa bed. Di ako pwede tumayo kasi naka-monitor na heartbeat ni Kenkoy II at ang contractions ko. Katabi ko si Labs pero naka-online at ka-chat ang bestfriend nya. Oh di ba? Hehe! Di naman daw kasi nya alam na hirap na hirap na ako. Akala daw nya ay wala lang sa akin kasi di naman daw ako mukhang nahihirapan. Tahimik lang kasi ako. Di ako yung tipong sumisigaw habang nagla-labor. Di alam ni Labs ay namimilipit na ako sa sakit for 3 hours.
8 pm -- pag-IE sa akin 4 cm na daw. Kamusta naman yun at 1 cm lang ang progress ko sa loob ng 3 hrs. Wahhhhh! Sobrang sakit at hinang-hina na ako kaya nag-request na ako ng epidural.
8 pm to 11 pm -- tumalab na ang epidural. Talagang painless nga. Pambihira! Sana pala maaga akong nag-request ng epidural. Nasayang lang ang lakas ko.
11 pm -- 10 cm na daw ako. Ang bilis. Sa loob din ng 3 hours ay naka-6 cm ang progress ko. Tinuruan na ako mag-push. Buti kasama ko si Labs dahil tinuruan nya ako mag-push. Mino-monitor ng nurse ang contractions ko para masabi nya sa akin kung kelan ako magpu-push. Naka-sampung push din ata ako.
11:22 pm -- lumabas na si Kenkoy II :) Pagkakita ko kay Kenkoy II ay masayang-masaya ako. Ang gwapo! Dininig ng Diyos ang mga panalangin para kay Kenkoy II :)
Tapos nakita ko ang cord. Ang haba. Pinutol nila tapos kinuhanan ng dugo. Nilinis si Kenkoy II, sukat-sukat at kaunting check-up. Pagtapos malinis si Kenkoy II ay saka inabot sa akin.
Sabi sa akin ng mga medical practitioners ay ang bilis ko daw manganak. Mas mabilis daw talaga pag 2nd baby na. Di ko masabi anong mabilis eh 4 pm pa ko dito sa delivery suite. Inabot ako ng 7 1/2 hours bago nakapanganak. Samantalang sa panganay ko ay 2 hours pagka-admit ay nanganak na ako. Naiisip ko tuloy kung ano kaya kung di muna ko nagpa-admit. Baka kasi hindi pa talaga oras para lumabas si Kenkoy II kaya mahirap at masakit ang labor hindi gaya sa Kuya nya na walang kahirap-hirap ng lumabas.
Grabe lang talaga ang sakit at hirap! Parang ngayon pa lang ako nanganak, hwehehe! Ngayon ko na-experience ang lahat.
Ganunpaman, sobrang ligaya ko dahil nakayanan ko ulit ang normal delivery. Sobrang ligaya ko rin dahil normal & healthy si Kenkoy II. Mabait talaga ang Diyos. Nakikinig Sya sa atin. Kailangan lang nating magtiwala sa Kanya. Sabi nga sa akin ng tito kong pari nung malaman nya na nakapanganak na ako... at nung malaman nyang normal & healthy si Kenkoy II -- "Certainly God has given us more positive signs to keep on with our hope and faith." Wahhhhh! Nakaka-iyak. Madalas pag tinititigan ko si Kenkoy II ay naiiyak ako. Naaalala ko lahat ng pinagdaanan naming mag-ina, pinagdaanan ng pamilya namin habang nasa loob sya. Survivor si Kenkoy II :) At naiiyak ako sa tuwa dahil ramdam na ramdam ko kung gaano sya kamahal ni Lord. Dininig ni Lord ang mga panalangin natin. Di Niya pinabayaan si Kenkoy II. Maraming maraming salamat talaga sa Diyos. At ganundin sa inyong lahat na nagdasal para kay Kenkoy II.
Friday, January 23, 2009
Yipeeee!!!
Post ko lang na natutuwa ako dahil 13 days after delivery ay kasya na ang jeans ko, yahoooo! Akala ko ay aabutin ng months bago lumiit ang tummy ko.
Thursday, January 22, 2009
Sick Family
Sana gumaling na kami. Buong pamilya may sakit.
Si Kenkoy nagka-sore eyes noong 31 Dec. Umabot ng halos 2 weeks bago gumaling. Ang tagal tuloy nyang absent sa school. 12 Jan na sya nakapasok. Pero buti at nakakasabay naman sya sa klase nya ngayon. At nage-enjoy daw sya sa school.
Si Labs naman ang sumunod na nahawa sa sore eyes. Almost 2 weeks na din. Pagaling na sya. Nag-vacation leave sya dahil nanganak ako tapos tuloy sick leave na. Di daw nya talaga kaya kasi wala halos syang makita. Kaya ang tagal ng bakasyon nya kasi after Chinese New Year pa sya babalik sa office.
Mommy ko naman ang pangatlong nagka-sore eyes. Sana gumaling agad sya.
Si Kenkoy II naman ay nagka-jaundice. 5th day nya ay bumalik kami sa hospital. Na-admit sya for phototherapy. 2 days din sya sa hospital. Ngayon mino-monitor pa rin ang bilirubin level nya. Sana mag-ok na rin sya.
Ako naman ay nagka-infection, hemorrhoids at diarrhea. Same with Kenkoy II, na-admit din ako. Sabay kaming bumalik sa hospital noong 15 Jan tapos na-discharge kami noong 17 Jan.
Eto na rin ang dahilan kaya hanggang ngayon wala pa kaming family picture with Kenkoy II. Bihira kami magkasakit pero sabay sabay naman. Sabi nga ni Kenkoy iba na raw family name namin... hindi na raw kami *real surname* Family... Sick Family na daw kami. Hehe! Ok din ang sense of humour nitong anak ko.
Si Kenkoy nagka-sore eyes noong 31 Dec. Umabot ng halos 2 weeks bago gumaling. Ang tagal tuloy nyang absent sa school. 12 Jan na sya nakapasok. Pero buti at nakakasabay naman sya sa klase nya ngayon. At nage-enjoy daw sya sa school.
Si Labs naman ang sumunod na nahawa sa sore eyes. Almost 2 weeks na din. Pagaling na sya. Nag-vacation leave sya dahil nanganak ako tapos tuloy sick leave na. Di daw nya talaga kaya kasi wala halos syang makita. Kaya ang tagal ng bakasyon nya kasi after Chinese New Year pa sya babalik sa office.
Mommy ko naman ang pangatlong nagka-sore eyes. Sana gumaling agad sya.
Si Kenkoy II naman ay nagka-jaundice. 5th day nya ay bumalik kami sa hospital. Na-admit sya for phototherapy. 2 days din sya sa hospital. Ngayon mino-monitor pa rin ang bilirubin level nya. Sana mag-ok na rin sya.
Ako naman ay nagka-infection, hemorrhoids at diarrhea. Same with Kenkoy II, na-admit din ako. Sabay kaming bumalik sa hospital noong 15 Jan tapos na-discharge kami noong 17 Jan.
Eto na rin ang dahilan kaya hanggang ngayon wala pa kaming family picture with Kenkoy II. Bihira kami magkasakit pero sabay sabay naman. Sabi nga ni Kenkoy iba na raw family name namin... hindi na raw kami *real surname* Family... Sick Family na daw kami. Hehe! Ok din ang sense of humour nitong anak ko.
Hayyyy! Pero sana talaga gumaling na kaming lahat. Muli, pakisama naman po kami sa inyong mga dalangin. Maraming maraming salamat.
Wednesday, January 14, 2009
Nandito na si Aaron
Papuri at pasasalamat sa Diyos dahil sa pagdinig Niya sa ating mga panalangin :)
Maraming maraming salamat din sa lahat ng nagdasal para kay Aaron. Habang buhay kong tatandaan at pasasalamatan kayong lahat :)
Eto po si Aaron... malusog at normal baby :)
Hanggang sa muli.
Maraming maraming salamat din sa lahat ng nagdasal para kay Aaron. Habang buhay kong tatandaan at pasasalamatan kayong lahat :)
Eto po si Aaron... malusog at normal baby :)
Hanggang sa muli.
Subscribe to:
Posts (Atom)